قرآنم (قسمت اول)

بابا برایم سوغات آورده بودند؛ از مدینه
بچه‌های کلاسِ حفظ قرآنِ مدرسه، همه‌شان یکی یکدانه داشتند؛ از کجا آورده بودند، یادم نیست، فقط یادم است در ایران پیدا نمیشد. من ولی عاشقش شده بودم.
عاشق قطع‌ش، خط‌ش، حاشیه‌هایش، رنگش
بابا که می‌خواستند بروند عمره، مشخصاتش را برایشان گفتم. “این اندازه است بابا؛ جلدش فلان رنگ است؛ کاغذهایش نرم است؛ دکه‌ی روبروی بقیع حتما دارد و …” اینترنت نبود و فقط خصوصیاتش را برای بابا گفتم و بعد از چند هفته قرآن عزیزم، در دستم بود.
محبوبه که کلاس حفظ برایمان گذاشت، با قرانم، “مریم” را حفظ کردم. در حاشیه‌هایش گاهی نکاتی می‌نوشتم. شب‌های قدر بر سرم می‌گرفتم. دو بار با خودم به مدینه برگشت؛ مشهد رفت؛ سوریه رفت؛ کربلا و نجف و سامرا رفت. شمال و یزد و اصفهان و کیش رفت. همیشه با من بود.
شب‌های قدرِ رمضانِ هشتاد و نه آخرین سفرم با “او” شد.
شبِ بیست و سه رمضان، در یک متری ضریحِ ارباب، دادم به دستِ دخترِ عربی تا قرآن به سر بگیرد و مشغول دعا شدم تا دختر، اعمالش تمام شود. چند دقیقه‌ای که گذشت، برگشتم و دیدم نیست… دختر نبود؛ رفته بود و “او” را، قرآن عزیزم را، با خودش برده بود. حتما فکر کرده بود یکی از قران‌های حرم است و با خود برده بود. یخ کردم. سرم را می‌چرخاندم شاید پیدایش کنم. ولی مگر در بین آن حجمِ زیاد از خانم‌های چادرعربی به سر، می‌توانستم پیدایش کنم؟ مستأصل و نگران به سمت نزدیکترین محل ادعیه و قران‌ها رفتم؛ نبود. قفسه‌ی بعدی، نبود. قفسه‌ی دورتر، نبود. قفسه‌های صحن، نبود؛ نبود و نبود.
انگار تکه‌ای از من جدا شده بود.
حتما هرکس مرا دیده بود فکر کرده بود اشک‌های سرازیر از چشمانم، بخاطر توبه و انابه به درگاه خداست. ولی من، برای از دست دادنِ قرآنم گریه می‌کردم. قرآنی که مثل یک دفتر خاطرات، سال‌ها با من بود، همه‌جا.
ده سال از آن رمضان می‌گذرد. تا سال‌ها هروقت به کربلا می‌رفتم، همچنان قفسه‌های قرآن حرم را، به امید یافتن قرآنم می‌گشتم. رو به ضریح می‌کردم و می‌گفتم “قرآنم را پَس نمی‌دهید؟”
بعدها فهمیدم گم‌شدنِ قرآنم در شب قدر، شاید یکی از بزرگترین درس‌های زندگی‌ام بود؛ دل نبستن؛ وابسته نشدن و کَندن.

اما هنوز به این فکر میکردم که سرنوشت “او” چه شد؟ دست چه کسانی افتاد؟ تا چند سال در حرم ماند؟ پلاسیده شد؟ رنگِ جلدش رفت؟ حاشیه‌نویسی‌هایم چه؟ وقتی کسی “او” را گرفته تا بخواند، حاشیه‌های من را هم خوانده؟ صفحه‌ی اولش که اسمم را نوشته بودم، دیده؟ چند بار در حرم “سیده فاطمه مطهری” از زبانِ زائری که صفحه‌ی اول قرآنم را دیده، برده شده؟

دلهره‌ها

نکته اول درباره طرح جلد کتاب که نسبت به نسخه اصلیش، خیلی بهتر و جذاب‌تره. نسخه اصلی یه ایموجی زرد نگرانه فقط درحالیکه نسخه فارسی، طرح جلد جذابی براش انتخاب شده

نکته دوم درباره موضوع کتاب: نوجوونی دوره خاصیه، بلوغ، حساسیت‌ها، تغییرات جسمی و روحی … نویسنده کتاب با الگوگرفتن از نوجوونی خودش، یکسری چالش‌های نوجوون‌ها رو با قصه مصور مطرح میکنه و راه حل هم در دل قصه بیان میکنه‌
همینکه نوجون حساس متوجه بشه این مشکلات فقط برای خودش نیست و همه نوجوون‌ها حتی غیر هم‌وطن‌هاش چنین مشکلاتی دارن، بیش از پنجاه درصد دغدغه نوجونی حل میشه به نظرم

نکته بعدی درباره رنگی بودن کتاب
با اینکه قیمت کتاب خیلی بالا رفته بخاطر رنگی بودن (شصت پنج تومن در سال ۱۴۰۰) ولی به نظرم می‌ارزه و ترغیب میکنه نوجوون رو به خوندن

نکته منفی: کتاب دخترونه است بیشتر و گمونم برای نوجوون پسر جذابیت نداشته باشه خیلی

گروه سنی ده، یازده، دوازده براشون به نظرم براشون مناسبه، سن بالاتر که بالغ هم شده باشند، بچه‌گونه است از نظرشون

آیینه خیلی هم نباید راستگو باشد

پیشانی ام را بوسه زد در خواب، هندویی
شاید از آن ساعت طلسمم کرده جادویی

شاید از آن پس بود که با حسرت از دستم
هر روز سیبی سرخ می افتاد در جویی

از کودکی دیوانه بودم، مادرم می گفت:
از شانه ام هر روز می چیده است شب بویی

نام تو را می کَند روی میزها هر وقت
در دست آن دیوانه می افتاد چاقویی

بیچاره آهویی که صید پنجه ی شیری است
بیچاره تر شیری که صید چشم آهویی

اکنون ز تو با ناامیدی چشم می پوشم
اکنون ز من با بی وفایی دست می شویی

آیینه خیلی هم نباید راستگو باشد
من مایه ی رنج تو هستم، راست می گویی

کلاب‌هاوس

امروز عضو کلاب‌هاوس شدم. یک شبکه‌ی اجتماعی جدید که مبتنی بر صحبت کردنه. شبیه پالتاک اوایل دهه هشتاد. از وقتی نسخه اندرویدش اومد، رو موبایلم نصب شده بود و دعوت‌نامه هم داشتم ولی رغبتی برای عضو و وارد شدن بهش نداشتم. یعنی حوصله‌ی یه شبکه اجتماعی جدید رو نداشتم. الان داشتم آرشیو وبلاگ رو نگاه میکردم. از سال هشتاد و چهار اینجا نوشتم. دو سه سال قبلش وارد فضای مجازی شدم و تو شبکه‌های اجتماعی اونروزا مثل اورکات و گزگ و کلوپ و تبیان فعال بودم.تقریبا بیست سال میشه. بیست سال عر خوبی برای پیر شدن و حوصله نداشتنه. الغرض، خواهرم دعوت‌نامه می‌خواست و برای اینکه برای خواهرم دعوت‌نامه بفرستم، خودم عضو شدم. یکسری آدم چندین ساعت تو گروه‌های مختلف ور ور حرف میزنن! من از چند تا گروه شعرخوانی و معرفی کتاب و فیلم خوشم اومد. شاید تو هفته بعد، خودم هم گروهی بزنم و کتاب نوجوان معرفی کنم. برای آدم‌های خسته و فراری از نوشتن، جای خوبیه.

دو ماه و نیم گذشت…

زنگ زدم مامانم.
حالشون رو پرسیدم.
اومدم بگم بابا چطورن؟

یه چیزی مثل پتک خورد تو سرم …

کیک گردو و قهوه

اگه از طعم قهوه خوشتون میاد، این کیک رو دوست دارید قطعا
مواد اولیه تو عکس آخر نوشتم.

گردو رو آسیاب می‌کنیم.
زرده و سفیده تخم‌مرغ رو از هم جدا می‌کنیم.
سفیده رو خوب می‌زنیم تا پف کنه حسابی. (برای امتحان می‌تونید آروم قالب رو برگردونید، اگه لیز نخورد سفیده، یعنی کارتون رو عالی انجام دادین و حسابی پف کرده)
زرده رو با شکر قاطی می‌کنیم و هم می‌زنیم.
کره آب شده در محیط رو اضافه می‌کنیم و هم می‌زنیم.
شیر رو اضافه می‌کنیم و هم می‌زنیم.
قهوه رو اضافه می‌کنیم و هم می‌زنیم.

مواد که خوب مخلوط شدن، نوبت آرد میرسه. در دو یا سه مرحله آرد رو همراه بکین‌پودر اضافه می‌کنیم و خوب هم می‌زنیم.

هم‌زن رو کنار میذاریم و بقیه کار رو با لیسک یا قاشق انجام میدیم.
بقیه کار چیه؟ اضافه کردن گردوها و سفیده‌ی تخم‌مرغ
اول گردو رو اضافه کنید و بعد در دو یا سه مرحله سفیده‌ی تخم‌مرغ رو

👌 من چندوقته بجای چرب و آردی کردن، کف قالب کاغذ‌روغنی میندازم؛ از نتیجه راضی‌ترم.

🕖 چهل دقیقه در فر با دمای ۱۸۰ درجه

✅ توصیه می‌کنم حتما کره استفاده کنید و روغن جایگزینش نکنید. تردی و لطافتی که کره به کیک و شیرینی میده، قابل مقایسه با روغن نیست.

✅ میزان گردو رو می‌تونید کمتر کنید.

  • خرداد ۱۴۰۰
  • اردیبهشت ۱۴۰۰
  • فروردین ۱۴۰۰
  • اسفند ۱۳۹۹
  • بهمن ۱۳۹۹
  • دی ۱۳۹۹
  • آذر ۱۳۹۹
  • آبان ۱۳۹۹
  • مهر ۱۳۹۹
  • شهریور ۱۳۹۹
  • مرداد ۱۳۹۹
  • تیر ۱۳۹۹
  • خرداد ۱۳۹۹
  • اردیبهشت ۱۳۹۹
  • فروردین ۱۳۹۹
  • اسفند ۱۳۹۸
  • مهر ۱۳۹۸
  • شهریور ۱۳۹۸
  • مرداد ۱۳۹۸
  • تیر ۱۳۹۸
  • خرداد ۱۳۹۸
  • اردیبهشت ۱۳۹۸
  • فروردین ۱۳۹۸
  • اسفند ۱۳۹۷
  • بهمن ۱۳۹۷
  • دی ۱۳۹۷
  • آذر ۱۳۹۷
  • آبان ۱۳۹۷
  • مهر ۱۳۹۷
  • شهریور ۱۳۹۷
  • مرداد ۱۳۹۷
  • تیر ۱۳۹۷
  • خرداد ۱۳۹۷
  • اردیبهشت ۱۳۹۷
  • فروردین ۱۳۹۷
  • اسفند ۱۳۹۶
  • بهمن ۱۳۹۶
  • دی ۱۳۹۶
  • آذر ۱۳۹۶
  • آبان ۱۳۹۶
  • مهر ۱۳۹۶
  • شهریور ۱۳۹۶
  • مرداد ۱۳۹۶
  • تیر ۱۳۹۶
  • خرداد ۱۳۹۶
  • اردیبهشت ۱۳۹۶
  • فروردین ۱۳۹۶
  • اسفند ۱۳۹۵
  • بهمن ۱۳۹۵
  • دی ۱۳۹۵
  • آذر ۱۳۹۵
  • آبان ۱۳۹۵
  • مهر ۱۳۹۵
  • شهریور ۱۳۹۵
  • مرداد ۱۳۹۵
  • تیر ۱۳۹۵
  • خرداد ۱۳۹۵
  • اردیبهشت ۱۳۹۵
  • فروردین ۱۳۹۵
  • اسفند ۱۳۹۴
  • بهمن ۱۳۹۴
  • دی ۱۳۹۴
  • آذر ۱۳۹۴
  • آبان ۱۳۹۴
  • مهر ۱۳۹۴
  • شهریور ۱۳۹۴
  • مرداد ۱۳۹۴
  • تیر ۱۳۹۴
  • خرداد ۱۳۹۴
  • اردیبهشت ۱۳۹۴
  • فروردین ۱۳۹۴
  • اسفند ۱۳۹۳
  • بهمن ۱۳۹۳
  • دی ۱۳۹۳
  • آذر ۱۳۹۳
  • آبان ۱۳۹۳
  • مهر ۱۳۹۳
  • شهریور ۱۳۹۳
  • مرداد ۱۳۹۳
  • تیر ۱۳۹۳
  • خرداد ۱۳۹۳
  • اردیبهشت ۱۳۹۳
  • فروردین ۱۳۹۳
  • اسفند ۱۳۹۲
  • بهمن ۱۳۹۲
  • دی ۱۳۹۲
  • آذر ۱۳۹۲
  • آبان ۱۳۹۲
  • مهر ۱۳۹۲
  • شهریور ۱۳۹۲
  • مرداد ۱۳۹۲
  • تیر ۱۳۹۲
  • خرداد ۱۳۹۲
  • اردیبهشت ۱۳۹۲
  • فروردین ۱۳۹۲
  • اسفند ۱۳۹۱
  • بهمن ۱۳۹۱
  • دی ۱۳۹۱
  • آذر ۱۳۹۱
  • آبان ۱۳۹۱
  • مهر ۱۳۹۱
  • شهریور ۱۳۹۱
  • مرداد ۱۳۹۱
  • تیر ۱۳۹۱
  • خرداد ۱۳۹۱
  • اردیبهشت ۱۳۹۱
  • فروردین ۱۳۹۱
  • اسفند ۱۳۹۰
  • بهمن ۱۳۹۰
  • دی ۱۳۹۰
  • آذر ۱۳۹۰
  • آبان ۱۳۹۰
  • مهر ۱۳۹۰
  • شهریور ۱۳۹۰
  • مرداد ۱۳۹۰
  • تیر ۱۳۹۰
  • خرداد ۱۳۹۰
  • اردیبهشت ۱۳۹۰
  • فروردین ۱۳۹۰
  • اسفند ۱۳۸۹
  • بهمن ۱۳۸۹
  • دی ۱۳۸۹
  • آذر ۱۳۸۹
  • آبان ۱۳۸۹
  • مهر ۱۳۸۹
  • شهریور ۱۳۸۹
  • مرداد ۱۳۸۹
  • تیر ۱۳۸۹
  • خرداد ۱۳۸۹
  • اردیبهشت ۱۳۸۹
  • فروردین ۱۳۸۹
  • اسفند ۱۳۸۸
  • بهمن ۱۳۸۸
  • دی ۱۳۸۸
  • آذر ۱۳۸۸
  • آبان ۱۳۸۸
  • مهر ۱۳۸۸
  • شهریور ۱۳۸۸
  • مرداد ۱۳۸۸
  • تیر ۱۳۸۸
  • خرداد ۱۳۸۸
  • اردیبهشت ۱۳۸۸
  • فروردین ۱۳۸۸
  • اسفند ۱۳۸۷
  • بهمن ۱۳۸۷
  • دی ۱۳۸۷
  • آذر ۱۳۸۷
  • آبان ۱۳۸۷
  • مهر ۱۳۸۷
  • شهریور ۱۳۸۷
  • مرداد ۱۳۸۷
  • تیر ۱۳۸۷
  • خرداد ۱۳۸۷
  • اردیبهشت ۱۳۸۷
  • فروردین ۱۳۸۷
  • تیر ۱۳۸۵
  • خرداد ۱۳۸۵
  • اردیبهشت ۱۳۸۵
  • فروردین ۱۳۸۵
  • اسفند ۱۳۸۴
  • بهمن ۱۳۸۴
  • دی ۱۳۸۴
  • آذر ۱۳۸۴
  • شهریور ۱۳۸۴
  • ته چین بادمجون

    اسم این غذا رو نمی‌دونم، شاید ته چین بادمجون بهش بگن! هرچی اسمش باشه مهم نیست، مهم اینه خیلی خوشمزه است؛ اینو از کسی می‌شنوید که بادمجون زیاد دوست نداره!
    سینه مرغ رو بند انگشتی قطعه می‌کنید و تو کمی روغن میذارید بپزه. بادمجون هارو پوست می‌گیرید و ریز ریز می‌کنید و به مرغ‌ها اضافه می‌کنید و می‌ذارید نیم ساعتی خوب بپزن. من، یک کم نمک، زعفرون و پودر پیاز و پیازداغ بهشون زدم. در آخر اگه مرغ و بادمجون‌ها آب انداخته بودن، زیرشو زیاد کنید تا آب بخار بشه و یک کم تفت بخورن.

    برنج رو ابکش کردم. یکمقدار از برنج رو کف قابلمه ریختم و بعد نصف مواد رو روش ریختم، این مرحله رو تو عکس می‌بینید، و بعد دوباره مقداری برنج و دوباره مواد و در آخر باقی برنج‌ها و گذاشتم دم بکشه.موقع سرو خود بخود مواد باهم قاطی میشه.

    بسیار بسیار خوشمزه بود از نظر من

     


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۱:۵۴ ب.ظ روز ۱۵ آذر ۱۳۹۵ | دیدگاه (۰)

    چیکن استراگانوف

    فیله مرغ را به قطعات کوچک تقسیم میکنیم و با پیازهای خورد شده در ماهی تابه با کمی روغن تفت میدهیم.فیله مرغ باید کاملا تفت داده شود و به رنگ سفید درآید.

    قارچها را خرد کرده و در ماهیتابه جداگانه ای حدود ۴-۳ دقیقه تفت میدهیم و به آن نمک و فلفل و سایر ادویه ها را اضافه میکنیم.

    وقتی مرغها به اندازه کافی پخته شدند قارچ تفت داده شده را به آن اضافه میکنیم و کمی هم میزنیم تا مواد مخلوط شوند و بعد خامه را اضافه میکنیم و هم میزنیم و زیر شعله را خاموش میکنیم چون خامه لازم نیست زیاد حرارت ببیند .

    در مرحله آخر این مخلوط را درون ظرف مورد نظر خود میکشیم و سیب زمینی خلالی را روی آن میریزیم.

    vaadi.ir


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۶:۴۶ ب.ظ روز ۲۴ بهمن ۱۳۹۴ | دیدگاه (۰)

    مرغ مرینیت یونانی

    ۱فنجان ماست ساده
    ۲ قاشق غذاخوری روغن زیتون
    ۴حبه سیر، له شده
    نیم قاشق غذاخوری آویشن
    ۱ عدد لیموی متوسط
    نیم قاشق چایخوری نمک
    فلفل سیاه تازه
    چند شاخه جعفری تازه
    چند تکه مرغ
    ماست، روغن زیتون، سیر له شده، آویشن، نمک و فلفل سیاه را در کاسه ای مخلوط کنید. آب لیمو را نیز بگیرید + جعفری خرد شده به مواد اضافه کنید و خوب مخلوط کنید.
    تکه های مرغ و سس را داخل یک کیسه بریزید، هوای کیسه را در حد امکان بگیرید و گره زنید.
    مواد و مرغ را با هم مخلوط کنید تا مرغ ها به خوبی به مواد آغشته شوند. بگذارید نیم ساعت در یخچال بماند.
    نیم ساعت بعد، مرغ ها را کباب کنید یا در فر و در دمای صدوهشتاد درجه بپزید تا طلایی شوند.
    تجربه برای دفعه بعد: نمک نریزم، سس ش را نذارم خیلی سفت بشه

    vaadi.ir


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۵:۳۸ ب.ظ روز ۲۴ دی ۱۳۹۴ | دیدگاه (۰)

    مرغ پرتغالی

    مرغ رو با کمی روغن یا کره تفت میدین و به مقداری که اطراف مرغها رو بگیره آب پرتغال طبیعی یا اگه فصلش نبود نکتار آب پرتغال اضافه میکنید و شعله رو زیاد میکنید تا بجوشه و بعد شعله رو کم میکنید و در دیگ رو هم میذارید. نمک، زعفرون و اگر دوست داشتید کمی شکر اواسط پخت به مرغتون اضافه کنید.
    وقتی مرغ خوب پخت و آب پرتغال غلیظ شد، سروش میکنید.

    مرغ پرتغالی

    تجربه من : من مزه ترش مرغ رو خیلی دوست داشتم و بخاطر همین شکر اضافه نکردم. حتی نمک هم نزدم و طعم خیلی عالی ای داشت


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۵:۲۱ ب.ظ روز ۲۰ خرداد ۱۳۹۴ | دیدگاه (۰)

    مرغ حلزونی

    میتونید از فیله یا سینه مرغ استفاده کنید.
    اگه سینه مرغ دارید، برش طولی بزنیدش و باریک باریک قسمت کنید. اگه فیله دارید هم میتونید هر فیله رو از طول دو قسمت دراز و باریک کنید. (برشهای باریک میکنیم مرغ رو تا موقع پختن، خوب بپزه کلش)
    تیکه های مرغ رو تو مخلوط آبلیمو، نمک، زعفرون، فلفل و پیاز بخوابونید و بذارید چند ساعت تو یخچال بمونه تا خوب به خورد مرغ بره.
    بعد از مزه دار شدن، تیکه ها رو برمیداریم و از یه طرف میپیچیم تا شکل حلزون بشه و با یه خلال دندون محکم میکنیم تا باز نشه و توی ماهیتابه سرخشون میکنید.

    مرغ حلزونی

    * میتونید از سیخ های چوبی مخصوص آشپزی هم استفاده کنید و هر سه چهارتا حلزون! رو به یه سیخ بکشید، فقط باید ماهیتابه تون حتما بزرگ باشه برای سرخ کردنشون؛ سیخ هارو هم از قبل تو آب سرد بذارید تا حین سرخ شدن مرغ ها، سیخ های چوبی نسوزن.

    **  قبل سرخ کردن، میتونید یک کم کنجد روی مرغهاتون بریزید تا بعد سرخ شدن، قشنگتر باشن


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۵:۳۱ ب.ظ روز ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ | دیدگاه (۰)

    مرغ سسی

    تکه های مرغ ترجیحا فیله رو از چند ساعت قبل داخل سس مایونز +ماست +ادویه شامل نمک، فلفل، زردچوبه، زعفرون، پودر سیر، ادویه کاری، سماق بخوابونید.

    بعد از چند ساعت که مزه دار شد کف ظرف مورد نظر و سیب زمینی حلقه شده به علاوه پیاز حلقه شده بچینید و مخلوط مرغ و به ظرف اضافه کنید و داخل فر بزارید تا وقتی که مرغ طلایی بشه و سس به اصطلاح روغن بندازه.

    با برنج نوش جان کنید

    234567


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۶:۵۹ ب.ظ روز ۱۱ شهریور ۱۳۹۳ | دیدگاه (۰)

    مرغ سوخاری تخم مرغی

    من فکرمی‌کنم توی ماه رمضون خانم‌ها بیشتر از زمانهای دیگه دنبال تنوع غذایی و آموزش دستورات جدید غذایی هستن. شاید بخاطر اینکه مشکل چی بپزم توی این ماه بیشتر نمایان میشه 🙂 این غذارو از یه اکانت اینستاگرام یاد گرفتم و به نظرم جالب آمد و امشب درستش کردم. غذای راحت و آسونه و نکته منفیش فکر کنم فقط سرخ شدن‌ باشه.

    گوشت مرغ یا بوقلمون چرخ شده

    تخم مرغ

    پیاز

    پودر سوخاری

    ادویه جات

     مرغ چرخ شده رو با پیاز و ادویه‌هایی که دوست دارین، مخلوط می‌کنید و  ورز میدیدن. تخم مرغ هاتونو، به هر تعداد که لازم دارین و خورده میشه، میذارید آبپز بشه و خوب سفت بشه و کاملا زرده‌ها ببنده و بعد پوست‌شون رو جدا میکنید.

    مقداری از ماده مرغ رو برمی‌دارید و کف دستتون صاف میکنید، تخم مرغ رو روی مواد میذارید و کاملا همه طرفش رو با مواد پوشش میدین تا شبیه یه توپ گرد بشه. توپ مرغی‌تون رو توی ارد سوخاری میخوابونین و غلتش میدین تا همه طرفش با آرد آغشته بشه.

    روغن رو توی ماهیتابه میریزد و میذارید داغ بشه و بعد زیرش رو کم میکنید و توپک‌تون رو داخلش میذارین و همه طرفش رو سرخ میکنید.

    حرارت نباید زیاد باشه تا مرغ‌ها خوب بپزه. وقتی همه طرف خوب سرخ و طلایی شد، درمیارینشون و با چاقو تیز برش میدیدن و اسلایس اسلایس‌شون میکنید تا تخم‌مرغ‌ها نمایان بشن و توی ظرف میشینید.

    نوش جانPhotoGrid_1405195117441پ.ن: اسم غذا رو نمی‌دونم، خودم این اسمو براش گذاشتم.


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۱:۵۴ ق.ظ روز ۲۲ تیر ۱۳۹۳ | دیدگاه (۰)