ای اولین و آخرین امید
إِنْ یَنْصُرْکُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَکُمْ وَإِنْ یَخْذُلْکُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِی یَنْصُرُکُمْ مِنْ بَعْدِهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
اگر خدا شما را یارى کند هیچ کس بر شما غالب نخواهد شد
و اگر دست از یارى شما بردارد، چه کسى بعد از او شما را یارى خواهد کرد؟
مؤمنان باید تنها بر خدا توکل کنند
سوره مبارکه آل عمران، آیه ۱۶۰
دیلماج

شاه آبادی تاریخ خونده، قلم جذابی داره و این دو فاکتور، باعث میشه از دل حوادث تاریخی، یه داستان جذاب خلق کنه
داستانی که در عین قصه بودن و جزئیات شکل گرفته از ذهن نویسنده، کلیت واقعی داره
خیلی از آدم‌ها تاریخ‌خون نیستن و حتی از تاریخ فراری‌اند. رمان‌هایی مثل دیلماج، کافه خیابان گوته و حتی خانمِ مسعود بهنود خواننده رو با قصه میبره به عمق تاریخ و یکسری اطلاعات تاریخی بهش میده. چی بهتر از این؟

از اینکه دو ترم، شاگرد شاه‌آبادی بودم و ازشون آموختم، خوشحالم.

کتاب درباره میرزا یوسف‌خان مستوفی مشهور به دیلماج هست و تغییراتی که در زندگیش میکنه. برای من حزب باد بودن این فرد و یک‌روز طرفدار مشروطه بودن اونقدر که بخاطرش زندان میره و بعد فرار میکنه انگلیس و یه روز ضد مشروطه بودن انقدر که دستور میده زبون کسائیکه اسم مشروطه رو میارن ببرن، جالب بود! و سطرهای آخر کتاب که بعد از دوباره روی کار آمدن مشروطه‌خواهان و دار زدن شیخ فضل الله دوست میرزا یوسف بهش میگه باید برای نمایندگی مجلس اماده بشی! مشروطه به ما احتیاج داره!

دلم هوای حرم کرده است میدانی

به نام نامی سر، بسمه‌ تعالی سر
بلندمرتبه پیکر، بلندبالا سر

فقط به تربت اعلات، سجده خواهم کرد
که بنده‌ی تو نخواهد گذاشت، هرجا سر

قسم به معنی لا یمکن الفرار از عشق
که پر شده است جهان، از حسین سرتاسر

نگاه کن به زمین! ما رأیت إلا تن
به آسمان بنگر! ما رأیت إلا سر

سری که گفت: «من از اشتیاق لبریزم
به سرسرای خداوند می‌روم با سر

هر آنچه رنگ تعلق، مباد بر بدنم
مباد جامه، مبادا کفن، مبادا سر.»

همان سری که “یحب الجمال” محوش بود
جمیل بود، جمیلا بدن، جمیلا سر

سری که با خودش آورد بهترین‌ها را
که یک به یک، همه بودن سروران را سر

زهیر گفت: حسینا! بخواه از ما جان
حبیب گفت: حبیبا! بگیر از ما سر

سپس به معرکه عابس، ” أجنّنی”گویان
درید پیرهن از شوق و زد به صحرا سر

بنازم ” أم وهب” را، به پاره تن گفت
برو به معرکه با سر ولی میا با سر

خوشا به حال غلامش، به آرزوش رسید
گذاشت آخر سر، روی پای مولا سر

چنان که یک تن دیگر به آرزوش رسید
به روی چادر زهرا گذاشت سقا، سر

در این قصیده ولی آنکه حسن مطلع شد
همان سری است که برده برای لیلا سر

همان که احمد و محمود بود سر تا پا
همان سری که خداوند بود، پا تا سر

پسر به کوری چشمان فتنه کاری کرد
پر از علی شود آغوش دشت، سرتاسر

میان خاک، کلام خدا مقطعه شد
میان خاک؛ الف، لام، میم، طا، ها، سر

حروف اطهر قرآن و نعل تازه‌ی اسب
چه خوب شد که نبوده است بر بدن‌ها سر

تنش به معرکه سرگرم فضل و بخشش بود
به هرکه هرچه دلش خواست داد، حتی سر

جدا شده است و سر از نیزه‌ها درآورده است
جدا شده است و نیفتاده است از پا سر

صدای آیه کهف الرقیم می‌آید
بخوان! بخوان و مرا زنده کن مسیحا سر

بسوزد آن همه مسجد، بمیرد آن اسلام
که آفتاب درآورد از کلیسا سر

عقیله، غصه و درد و گلایه را به که گفت؟
به چوب، چوبه محمل، نه با زبان، با سر

دلم هوای حرم کرده است می‌دانی
دلم هوای دو رکعت نماز بالا سر


دو هفته مونده به اربعین و من هیچ امیدی به رفتن ندارم 🙁

ذهن‌خوانی

آخه چرا اینکار رو انجام میده بدون اینکه سوال بپرسه یا اجازه بگیره؟ اعصابم خرد شده. اصلا رعایت نمیکنه.
_ تا حالا بهش گفتی که نباید چنین کاری کنه؟ گفتی اجازه انجامش رو نداره؟
_ نه نگفتم. خودش نمیفهمه نباید انجام بده؟
_ نه! از کجا باید بدونه و بفهمه؟ باید بهش بگی. باید «حرف» بزنی.
[ به فکر فرو میرود]

چرا اکثر آدم‌ها حرف نمیزنن؟ منظور، توقع‌هایی که از هم داریم، احساسی که به هم داریم، چرا به زبون نمیاریم؟ چرا فکر میکنیم طرف مقابلمون خودش باید متوجه بشه و فکر ما رو بخونه؟
طرف مقابل هرکسی می‌تونه باشه؛ بچه، والدین، خواهر، برادر، همسر، دوست، فامیل، همکار، کارگر، کارفرما و …
کاش بیشتر درباره چیزهایی که تو قلب و ذهنمون هست، با هم «حرف» بزنیم.
این حرف زدن به نظرم هم سوتفاهم‌ها رو از بین میبره هم غیبت و تهمت‌ها رو، هم موجب همدلی و آرامش ذهنی و روحی میشه.

باور کنیم قابلیت «ذهن‌خوانی» از قابلیت‌های بشر نیست

ما درون را بنگریم

پشت چهره‌های خندان و فعال مجازی، چهره‌ای خسته و ناامید خوابیده است

بادمجون سرخ‌کرده

بادمجان رو که می‌خواین سرخ کنید، قبلش یک کم ماست بمالید بهش!
به شدت مقدار روغنی که مصرف میشه، پایین میاد، بدون اینکه تغییری در طعم بادمجون‌ها ایجاد بکنه

  • مهر ۱۳۹۸
  • شهریور ۱۳۹۸
  • مرداد ۱۳۹۸
  • تیر ۱۳۹۸
  • خرداد ۱۳۹۸
  • اردیبهشت ۱۳۹۸
  • فروردین ۱۳۹۸
  • اسفند ۱۳۹۷
  • بهمن ۱۳۹۷
  • دی ۱۳۹۷
  • آذر ۱۳۹۷
  • آبان ۱۳۹۷
  • مهر ۱۳۹۷
  • شهریور ۱۳۹۷
  • مرداد ۱۳۹۷
  • تیر ۱۳۹۷
  • خرداد ۱۳۹۷
  • اردیبهشت ۱۳۹۷
  • فروردین ۱۳۹۷
  • اسفند ۱۳۹۶
  • بهمن ۱۳۹۶
  • دی ۱۳۹۶
  • آذر ۱۳۹۶
  • آبان ۱۳۹۶
  • مهر ۱۳۹۶
  • شهریور ۱۳۹۶
  • مرداد ۱۳۹۶
  • تیر ۱۳۹۶
  • خرداد ۱۳۹۶
  • اردیبهشت ۱۳۹۶
  • فروردین ۱۳۹۶
  • اسفند ۱۳۹۵
  • بهمن ۱۳۹۵
  • دی ۱۳۹۵
  • آذر ۱۳۹۵
  • آبان ۱۳۹۵
  • مهر ۱۳۹۵
  • شهریور ۱۳۹۵
  • مرداد ۱۳۹۵
  • تیر ۱۳۹۵
  • خرداد ۱۳۹۵
  • اردیبهشت ۱۳۹۵
  • فروردین ۱۳۹۵
  • اسفند ۱۳۹۴
  • بهمن ۱۳۹۴
  • دی ۱۳۹۴
  • آذر ۱۳۹۴
  • آبان ۱۳۹۴
  • مهر ۱۳۹۴
  • شهریور ۱۳۹۴
  • مرداد ۱۳۹۴
  • تیر ۱۳۹۴
  • خرداد ۱۳۹۴
  • اردیبهشت ۱۳۹۴
  • فروردین ۱۳۹۴
  • اسفند ۱۳۹۳
  • بهمن ۱۳۹۳
  • دی ۱۳۹۳
  • آذر ۱۳۹۳
  • آبان ۱۳۹۳
  • مهر ۱۳۹۳
  • شهریور ۱۳۹۳
  • مرداد ۱۳۹۳
  • تیر ۱۳۹۳
  • خرداد ۱۳۹۳
  • اردیبهشت ۱۳۹۳
  • فروردین ۱۳۹۳
  • اسفند ۱۳۹۲
  • بهمن ۱۳۹۲
  • دی ۱۳۹۲
  • آذر ۱۳۹۲
  • آبان ۱۳۹۲
  • مهر ۱۳۹۲
  • شهریور ۱۳۹۲
  • مرداد ۱۳۹۲
  • تیر ۱۳۹۲
  • خرداد ۱۳۹۲
  • اردیبهشت ۱۳۹۲
  • فروردین ۱۳۹۲
  • اسفند ۱۳۹۱
  • بهمن ۱۳۹۱
  • دی ۱۳۹۱
  • آذر ۱۳۹۱
  • آبان ۱۳۹۱
  • مهر ۱۳۹۱
  • شهریور ۱۳۹۱
  • مرداد ۱۳۹۱
  • تیر ۱۳۹۱
  • خرداد ۱۳۹۱
  • اردیبهشت ۱۳۹۱
  • فروردین ۱۳۹۱
  • اسفند ۱۳۹۰
  • بهمن ۱۳۹۰
  • دی ۱۳۹۰
  • آذر ۱۳۹۰
  • آبان ۱۳۹۰
  • مهر ۱۳۹۰
  • شهریور ۱۳۹۰
  • مرداد ۱۳۹۰
  • تیر ۱۳۹۰
  • خرداد ۱۳۹۰
  • اردیبهشت ۱۳۹۰
  • فروردین ۱۳۹۰
  • اسفند ۱۳۸۹
  • بهمن ۱۳۸۹
  • دی ۱۳۸۹
  • آذر ۱۳۸۹
  • آبان ۱۳۸۹
  • مهر ۱۳۸۹
  • شهریور ۱۳۸۹
  • مرداد ۱۳۸۹
  • تیر ۱۳۸۹
  • خرداد ۱۳۸۹
  • اردیبهشت ۱۳۸۹
  • فروردین ۱۳۸۹
  • اسفند ۱۳۸۸
  • بهمن ۱۳۸۸
  • دی ۱۳۸۸
  • آذر ۱۳۸۸
  • آبان ۱۳۸۸
  • مهر ۱۳۸۸
  • شهریور ۱۳۸۸
  • مرداد ۱۳۸۸
  • تیر ۱۳۸۸
  • خرداد ۱۳۸۸
  • اردیبهشت ۱۳۸۸
  • فروردین ۱۳۸۸
  • اسفند ۱۳۸۷
  • بهمن ۱۳۸۷
  • دی ۱۳۸۷
  • آذر ۱۳۸۷
  • آبان ۱۳۸۷
  • مهر ۱۳۸۷
  • شهریور ۱۳۸۷
  • مرداد ۱۳۸۷
  • تیر ۱۳۸۷
  • خرداد ۱۳۸۷
  • اردیبهشت ۱۳۸۷
  • فروردین ۱۳۸۷
  • تیر ۱۳۸۵
  • خرداد ۱۳۸۵
  • اردیبهشت ۱۳۸۵
  • فروردین ۱۳۸۵
  • اسفند ۱۳۸۴
  • بهمن ۱۳۸۴
  • دی ۱۳۸۴
  • آذر ۱۳۸۴
  • شهریور ۱۳۸۴
  • شهید منا

    آقا محسن حاجی حسنی کارگر
    سلام
    چهارسال پیش، چنین شبی آخرین شب زندگی دنیایی‌ت بود. فردا روزی در حال احرام، خدا بردت پیش خودش
    امروز داشتم کتاب زندگیت رو می‌خوندم. خیلی خوب بودی تو.
    خواستم بهت بگم داغ شماها، داغ اون عیدی که برامون عزا شد، هنوز برامون تازه است و گمونم همیشه تازه بمونه.
    سرشب تلویزیون داشت عرفات رو نشون میداد. خبرنگار هم داشت توضیح میداد که فردا صبح بعد نماز حاجی‌ها باید برن سمت جمره و بعد برگردن منا تا برن قربونی کنن. به اینجا که رسید، بغضم ترکید. میدونی، برام هنوز باورپذیر نیست. آخه مگه میشه؟ ….
    آه
    یوسفِ داوودِ ملیحه، دعا کن برامون


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۱۱:۵۵ ب.ظ روز ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ | دیدگاه (۰)

    سایه سنگین سیاهی
    از فاجعه منا حدود ۱۰روز می‌گذرد. این فاجعه دردناک و هولناک جامعه اسلامی را غرق در ماتم و عزا کرد اما عده‌ای هم در چنین شرایطی به‌دنبال ماهیگیری از آب گل‌آلود بوده‌اند.

     در این ۱۰روز انواع و اقسام پیام‌ها در شبکه‌های اجتماعی و مجازی درباره این اتفاق دست‌به‌دست شد. بیشتر این پیام‌ها شامل شبهات عقیدتی و شایعات خبری بود که با هدف خاصی به میدانی برای اسلام‌ستیزی تبدیل شد. در این میان اتفاق بدی که افتاده این است که افرادی که عواطف و احساسات آنها به وسیله این پیام‌ها مورد هجوم قرار گرفته، آنها را پخش و کپی می‌کنند. به بعضی از این پیام‌ها اشاره می‌کنیم و به آنها پاسخ می‌دهیم.

    • حج را تحریم کنیم

    این شبهه و سؤال، بعد از پیش‌آمدن جریانات اخیر در مکه در ذهن بعضی از مردم ایجاد شد که چرا ایران حج را تحریم نمی‌کند، چرا با وجود حاکمیت آل سعود و وهابیون، ما به حج می‌رویم و پولمان را به دشمنان اسلام می‌دهیم؟ چرا باید پولمان را به کسانی بدهیم که شیعیان مظلوم یمن و بحرین را می‌کشند؟

    پاسخ به این سؤال بسیار واضح است. حج مثل نماز و روزه، یکی از ۱۰رکن و فروع دین اسلام است و همه مسلمانان درصورت داشتن استطاعت باید آن را انجام دهند. حج، یکی از مهم‌ترین نشانه‌های اتحاد مسلمانان با یکدیگر است و هرساله فقط در موسم حج مسلمانان از سراسر دنیا کنار یکدیگر قرار می‌گیرند.دیدن این اتحاد و هماهنگی، وحدت و برادری بین مسلمانان برای دشمنان سخت و آزاردهنده است. علاوه بر این، وهابیون، شیعیان را رافضی و مشرک می‌دانند و درباره شیعیان سخنان و تعاریف ناصحیحی به پیروانشان می‌گویند. فرصت حج بهترین دفاع عملی در برابر این سخنان است که ما نباید آن را از خودمان بگیریم؛ همانطور که امامان معصوم‌ ما از فرصت حج برای گسترش معارف دینی و عقایدشان استفاده می‌کردند و با اینکه تقریبا همگی در دوران حکام طاغوت زندگی می‌کردند، هیچکدام حج را تعطیل نکردند.

    علاوه بر همه اینها، چون حج یکی از واجبات الهی است، تحریم کردن حج و صدور اجازه نرفتن به حج، به‌عهده حاکم شرع، مراجع و عالمان دین است که بنابر شرایط می‌توانند چنین حکمی بدهند.

    • خدا کو؟

    چرا خدا به حاجی‌ها کمک نکرد و مراقب آنها نبود؟ مگر آنجا خانه و سرزمین امن خودش نیست، پس چرا حافظ مهمانان خودش نبود؟ پس خدا خودش هم راضی به پیش‌آمدن این اتفاقات ناگوار بوده است! مگر همه اتفاقات به اذن خدا انجام نمی‌گیرد؟ پس خدا خودش خواسته حاجی‌ها فوت کنند. این دست سؤالات و شبهات بعد از حادثه سقوط جرثقیل در مکه شروع شد و بعد از حادثه منا، شدت گرفت. واقعا چرا خدا به مهمانانش کمک نکرد؟درست است که همه تحولات و اتفاقات با اجازه و به اذن خدا صورت می‌گیرد ولی این به معنی نفی اختیار از انسان‌ها نیست. انسان براساس اختیاری که دارد، اشتباهات و کارهای نادرستی هم انجام می‌دهد و علت خیلی از اتفاقات، اشتباهات و خطاهای عمدی یا سهوی خود انسان‌هاست که اتفاقا با اختیار خودشان انجام می‌دهند و نتیجه آن را می‌بینند. اتفاقات ناخوشایندی در طول تاریخ افتاده که تلخ‌تر از حادثه منا بوده و داغش خیلی بزرگ‌تر از این اتفاقات است، مثل حوادث و شرارت‌هایی که برای ائمه ایجاد می‌کردند، اینکه خدا جلوی آنها را نگرفته به این معنی نیست که راضی به انجام آن امور بوده یا توانایی برطرف کردن آن شرارت‌ها را نداشته است بلکه گاهی ضرورت‌هایی بزرگ‌تر، جلوی دخالت مستقیم و معجزه‌واردر برطرف‌شدن این امور یا مانع تحقق شدن این بلایا را می‌گیرد.

    • هیزم به آتش کینه قدیمی انداختن

    این چند روز، متأسفانه برخی می‌خواهند آتش دعوای عرب و عجم را دوباره برپا کنند و موج جدیدی از عرب ستیزی بین مردم ایجاد کنند. در قالب برخی از جملات احساسی که عاطفه ایرانیان را تحریک می‌کند می‌تازند که چرا پولشان را به اعراب می‌دهند و برای آنها خرج کرده و به سرزمین اعراب سفر می‌کنند. این موج که شاید در ظاهر یک کینه قدیمی بین عرب و عجم را زنده می‌کند و خیال دارد بین مردم عرب‌ستیزی ایجاد کند، در واقع به جنگ اسلام و مسلمانی می‌رود و می‌خواهد دستورات اسلامی و محبت به دین را بین مردم کمرنگ کند و از بین ببرد. این نکته را باید یادمان باشد که به گفته خدا در آیه ۲۷سوره حج که به حضرت ابراهیم می‌فرمایند در میان مردم به حج اعلان عمومی کن، حج یک فرمان و دستور عمومی برای همگی مردم است و کعبه متعلق به همه مسلمانان جهان است و مالکی ندارد.

    • خدا همه جا هست

    وقتی خدا خود بیان می‌کند که همه جا حضور دارد و ناظر ماست، پس دیگر لزومی به مکه رفتن و کنار کعبه عبادت کردن نیست. خانه خدا در قلب ماست و خود او همیشه همراه ماست.

    این مفهوم که خدا همه جا هست کاملا درست است ولی باید گفت برخلاف این تصور عوامانه، حج، زیارت خدا نیست بلکه همایش گرامیداشت دین خداست. هرکدام از مناسک حج، مفهوم و معنایی بالاتر از شکل ظاهری‌ خود دارند که خدا برای یادآوری آن تعالیم حج را قرار داده است. مثلا یکی از مناسک حج قربانی کردن است. هرساله هزاران نفر از فقرای مکه و شهرهای اطراف، به‌واسطه این مراسم تا چندین وقت سیر می‌شوند، قسمتی از گوشت قربانی‌ها نیز هرسال منجمد و بسته‌بندی می‌شود و به کشورهای فقیر آفریقایی ارسال می‌شود، این کمک به فقرا و نیازمندان یکی از عوامل گسترش خیر و نیکی بین مردم است.

    • به فقرا کمک کنیم

    «حج به خدا جز به دل پاک نیست/ شستن غم از دل غمناک نیست» این شعر و شعرهای مشابه این بیت هم این چند روز با متن‌ها و عکس‌هایی که بیان می‌کردند به جای رفتن به حج، بایدبه فقرا کمک کرد، بین کاربران فضای مجازی بسیار چرخید.

    در جواب باید گفت خداوند هم به کمک و یاری به فقرا و نیازمندان تاکید دارد و انفاق را جزو دستورات موکد دینی قرار داده است. از طرفی خداوند به رفتن به حج و انجام دادن اعمال آن هم دستور داده است. نکته اینجاست که لازم نیست برای احیا و انجام یک دستور از فرامین خدا، باقی دستورات و فرایض را تعطیل کنیم و کنار بگذاریم. علاوه‌بر این در روایات اسلامی یکی از فواید مهم فریضه حج، رفع گرفتاری و فقر از جامعه و همچنین توانگری افراد معرفی شده است مانند این روایت از امام صادق علیه‌السلام که می‌فرمایند: «ندیده‌ام که چیزی همانند مداومت بر زیارت این خانه چنان سریع توانگری بیاورد و فقر بزداید» (امالی طوسی/۶۹۴/۱۴۷۸)

    پاسخ دیگر به این شبهه این است که حج فقط بر کسی که مستطیع است، یعنی می‌تواند هزینه حج را تأمین کند و وقتی برگشت نیز خرج زندگی‌اش را داشته باشد، واجب است و قبل از رفتن به این سفر باید خمس و زکات مالش را پرداخته باشد. یکی از مصارف خمس و زکات نیز کمک به فقرا و نیازمندان است؛ یعنی حجاج قبل از سفرشان نیز به نیازمندان کمک می‌کنند، در موسم حج نیز با دادن صدقه و همچنین قربانی، باز به فریضه انفاق و کمک به نیازمندان، عمل می‌کنند.

    vaadi.ir

    شایعاتی که در شبکه‌ها چرخید

    در تب و تاب۱۰ روز اخیر که هر لحظه اخبار جــدیدی از فجایع به‌وجود آمده در منا می‌رسید، مردم نیز در شبکه‌های اجتماعی پابه پای روزنامه‌نگاران و خبـرنــگاران بـه اشتراک‌گذاری خبرها، عکس‌ها و فیلم‌های این واقعه پرداختند. ولی در این میان متأسفانه بازار شایعات نیز داغ بود و گاهی خبرها و عکس‌هایی ناصحیح و غیرمربوط به این حادثه دست به‌دست در فضای مجازی می‌چرخید و کاربران بدون فکر به عواقب این اشتباه، به‌کار خود ادامه می‌دادند. به چند نمونه از این شایعات و خبرهای بی‌اساس اشاره می‌کنیم:

    عکس‌ها

    1. از ۳ روز بعد از عید قربان و وقوع آن حادثه دلخراش، عکسی بین کاربران پخش شد و مدعی بود متعلق به دفن دسته جمعی حجاج توسط آل سعود است و خشم عده زیادی از هموطنان را به این اقدام سعودی برانگیخت. ولی با جست‌وجو در اخبار اینترنت، مشخص شد عکس متعلق به آتش‌سوزی سال گذشته است که در کراچی پاکستان اتفاق افتاده و اجساد را بعد از حادثه به این صورت دفن کردند.
    2. ‌ عکسی نیز در شبکه‌ها پخش شد که مدعی بود عربستان با بولدوزر، اجساد مردم را جمع‌آوری کرده است. مشخص بود پخش‌کنندگان آن تصویر، هیچ آشنایی با سرزمین وحی و اماکن آن ندارند، چون در عکس پخش شده، سازه قدیمی محل رمی جمره مشخص بود که چندین سال است این سازه جمع شده است و چیزی شبیه دیوار به جای آن ساخته‌اند.

    فیلم‌ها

    1. ‌ ۲مرد عرب، نه با لباس احرام که با لباس عادی روزانه، دشداشه پوشیده و عقال عربی بر سر، در اتومبیلی نشسته‌اند و از سقف آفتابی (سان روف) اتومبیل‌شان به سمت جمره سنگ پرتاب می‌کنند. این فیلمی بود که این چند روز بین کاربران چرخید و مدعی بود یکی از شاهزادگان سعودی است و خیابان‌های منتهی به منا به‌خاطر این جوان بسته و قرق شده و منجر به کشته شدن این تعداد آدم شده است. اما با کمی دقت به محیط پیرامون ماشین دیده می‌شد، آدم‌های عادی و معمولی در حال راه رفتن هستند و هیچ نیروی امنیتی و پلیسی وجود ندارد ولی در شرایط قرق یک مکان برای شخص مهمی مثل شاهزاده، اصولا هیچ فرد عادی در اطراف نمی‌تواند تردد کند و سربازان و نیروهای امنیتی اطراف ماشین حضور دارند. علاوه بر این، یک شاهزاده اصولا خودش رانندگی نمی‌کند!
    2. ‌ کاربران در شبکه‌های اجتماعی و مجازی یکدیگر را تشویق به رأی‌دادن در یک سایت می‌کردند که مدعی بود این رأی‌گیری بابت گرفتن مدیریت حج از عربستان سعودی است. توضیح این پیام به اینگونه بود که در برابر سؤال پرسیده شده، گزینه نعم را بزنید تا نشان دهید با این قضیه موافق هستید. آن سایت (الحره) متعلق به یکی از رسانه‌های رسمی دولت آمریکاست که مشابه ایرانی این سایت، صدای آمریکاست. آنان با جهت‌گیری تلاش می‌کنند تا کینه و تفرقه بین مسلمانان را ایجاد و تشویق کنند. قطعا هیچ نیت خوبی برای این رأی‌گیری ندارند و کاملا مشخص است که هرگز هیچ اتفاقی مبنی بر خواست و رأی ما، از این نظرسنجی اتفاق نمی‌افتد.

    شایعات خبری

    1. متن و عکسی از صفحه اول یکی از روزنامه‌های سال۵۸ در شبکه‌های موبایلی و بین کاربران پخش شد که قسمتی از صحبت امام خمینی را ذکر می‌کرد که فرموده بودند به جای زیارت مکه و مدینه و عتبات، ایران را آباد کنید و مدعی بودند که امام هم نظرشان کنار گذاشتن حج و عتبات و به جای آن رسیدگی به اوضاع ایران و کشور خودمان بوده است. اما قضیه از چه قرار است؟ در خرداد سال ۵۸، یعنی ۴‌ماه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، امام فرمان به جهادسازندگی برای رفع خرابی‌های بی‌اندازه زمان پهلوی دادند و مردم را تشویق به آبادانی و ساختن کشور کردند و در پیامی از افرادی که قبلا به حج و عتبات رفته بودند خواستند که به جای رفتن مجدد و سفر استحبابی به این اماکن، پول آن را صرف آبادانی ایران کنند:«همه موفق باشند که در این جهاد شرکت کنند و این خرابه را بسازند و برادران خود را کمک نمایند که شاید هیچ عبادتی بالاتر از این عبادت نباشد. بلکه من از اشخاصی که برای زیارت‌ها مثل زیارت مکه معظمه و مدینه منوره می‌خواهند به‌طور استحباب بروند، از آنها می‌خواهم و تقاضا می‌کنم که شما برای ثواب می‌خواهید مکه مشرف بشوید و یا می‌خواهید مدینه منوره و یا به عتبات مشرف شوید، امروز ثوابی بالاتر از این نیست که به برادران خودتان کمک کنید و این سازندگی را همه با هم شروع کنید که ایران خودتان درست ساخته بشود و برادران شما نجات یابند. خداوند به همه شما اجر عنایت می‌کند و همان ثوابی را که شما از زیارت‌ها می‌خواهید، خداوند به شما در این جهاد خواهد داد».  پیام امام در یک مقطع خاص از تاریخ کشور داده شده است و درباره سفرهای مستحبی مردم بوده است و نمی‌توان و نباید آن را برای همیشه زمان‌ها و سفرهای واجب تعمیم داد.
    2. پیام کوتاهی در شبکه‌های موبایلی پخش شد، مبنی بر این ادعا که سقف مسعی (محل سعی) در مسجد الحرام فروریخته و درب‌های مسجدالحرام را به‌خاطر این اتفاق بسته‌اند. خبر خیلی سریع توسط مسئولین حج و زیارت تکذیب شد و از مردم تقاضا شد اخبار را فقط از طریق کانال‌های رسمی پیگیری کنند.
    3.   شایعه دیگری که در چند روز اخیر پخش شد، ورود ناگهانی کامیون به محل استقرار زائران در فرودگاه بود که به کشته شدن ۲زائر و مجروح شدن ۲تن دیگر منجر شده ولی این خبر نیز در جست‌وجوی اخبار خبرگزاری‌های موثق، مشخص شد برای ۲سال پیش و مربوط به سال ۹۲است.
    4. ‌ متن دیگری ادعا می‌کرد می‌خواهد علمای اسلام را به چالش بکشاند و درباره وضعیت حاجیان زخمی که نمی‌توانند دیگر اعمالشان را تمام کنند و به کشور برمی‌گردند، سؤال کرده بود. این شبهه نیز آنقدر ساده بود که مشخص بود کسی که برای نخستین بار آن را نوشته و باقی پخش‌کنندگان آشنایی چندانی با احکام مربوط به حج ندارند و نمی‌دانند جواب این سؤال در همه کتب فقهی و توضیح‌المسائل‌ها آمده است و در بدترین شرایط هم با گرفتن نایب، به راحتی مسائل شرعی حل و فصل می‌شود.

    آنچه از شما ساخته است

    مهارت عکس‌العمل درباره شبهات و شایعات چیست؟

    بسیاری از ما، کاربر فضای مجازی و شبکه‌های موبایلی هستیم و در گروه‌هایمان با اخبار و شایعات مختلف روبه‌رو بوده‌ایم. آیا می‌دانید بهترین برخورد با اینگونه پیام‌ها چیست؟ و در برابر کپی‌پیست‌های فراوان آنها در گروه‌های مختلف باید چه عکس‌العملی نشان دهیم؟ اگر بخواهیم برای دیگران آن خبر را ارسال کنیم، قبل از ارسال چه نکته‌هایی را باید رعایت کنیم؟

    ‌ نخستین برخوردتان با این پیام‌ها چیست؟ تعجب می‌کنید و سریع آن را کپی می‌کنید و در باقی گروه‌هایتان می‌فرستید؟ بهتر است کمی دست نگه‌دارید، فقط به ظاهر متن و عکس و پیامی که برایتان ارسال شده، اکتفا نکنید. کمی درباره آنها فکر کنید. ببینید با عقل و شرایط آن اتفاق سازگار است؟

    ‌ اگر عکسی برایتان ارسال شده و مدعی اتفاقی در حادثه اخیر است، بعد از نگاه کردن با دقت به جزئیات آن، می‌توانید آن عکس را در قسمت جست‌وجوی تصاویر گوگل آپلود کنید و از گوگل بخواهید در سایت‌ها و وبلاگ‌های مختلف بگردد و سایت‌ها و خبرهایی که آن عکس در آن به‌کار رفته را، بیابد. با کمی صرف زمان و دقت، به منبع اصلی عکس دست خواهید یافت و می‌فهمید که ماجرای اصلی عکس چیست.

    ‌ اگر خبری در قالب متن برایتان ارسال شده، آن را کپی کنید و به جای ارسالش به گروه دیگری، مرورگر موبایلتان را باز کنید و آن خبر را به موتورهای جست‌وجو بدهید و ببینید آیا هیچ‌کدام از سایت‌های خبری و خبرگزاری‌های «مهم و رسمی»، آن خبر را مخابره و منتشر کرده‌اند؟ به سایت‌های زرد و غیرخبری اعتماد نکنید و آنها را به‌عنوان منبع موثق نپذیرید.

    ‌ اگر یک خبر همراه با لینک سایت خبری رسمی برایتان آمد، به بودن آن لینک در خبر اکتفا نکنید و حتما آن لینک را در مرورگرتان باز کنید و از صحت آن مطمئن شوید،گاهی صفحه اصلی، مربوط به چیز دیگری است یا اینکه پیام کپی شده بخش ناقصی از کل خبر است.

    ‌ اگر از دوستی یا آشنایی خبری شنیدید که مدعی شد از یکی از شاهدان عینی شنیده یا از منبع موثقی شنیده و گفته خبر به‌صورت عمومی پخش نمی‌شود، سعی کنید به احساسات خود مسلط باشید و سریع و از روی احساسات، آن را برای دیگران تعریف و ارسال نکنید. در بیشتر موارد، احساسات انسانی ما، وقایع را از آنچه در حقیقت وجود دارد، بزرگ‌تر بیان می‌کند. اگر خبری قرار باشد به‌صورت عمومی پخش نشود، اصلا نباید آن را برای کسی بازگو و تعریف کرد!

    ‌ در این چند روز، عکس‌های دلخراش و متاثرکننده‌ای از جان‌باختگان و مجروحین منتشر شد. شاید اگر انتشار گسترده این عکس‌ها را به‌عهده خبرگزاری‌ها بگذاریم و افراد را برای دیدن یا ندیدن آن مختار بگذاریم، بهتر باشد. شاید در گروه‌هایمان افرادی باشند که از ناراحتی‌های روحی یا جسمی خاصی رنج می‌برند و دیدن این صحنه‌ها حال آنها را بدتر کند. اگر عکس یا فیلمی را برای آگاهی افراد گروه ارسال کردید، حتما قبل از آن در یک جمله بنویسید که این عکس یا فیلم، دارای صحنه دلخراشی است تا هرکسی تمایل نداشت آن را دانلود و مشاهده نکند.

    ‌ در جریان هر حادثه‌ای افرادی هستند که دنبال بهانه‌جویی برای تردیدافکندن در باورهای ملی و دینی مردم مسلمان ایران هستند. اینگونه کارها با هدف تضعیف ساختار اجتماعی ملت ایران صورت می‌پذیرد. در حال حاضر چندین سایت درخصوص پاسخگویی به شبهات ایجاد شده و فعال هستند و اطلاعات مفیدی در اختیار شما قرار می‌دهند. در دنیای بی‌حساب و کتاب اخبار فضای مجازی، هیچ وقت پرسیدن و جست‌وجو را فراموش و ترک نکنید تا قربانی جریان‌سازی‌‌ها نشوید.

    ‌ در این مواقع و به‌خاطر این حادثه بین افراد خانواده و فامیل بحث و گفت‌وگوی زیادی درمی‌گیرد. سعی کنید اطلاعات‌تان را از موضوعات صحیح و موثق بالا ببرید و با کمال احترام و دوستانه در بحث شرکت کنید و اطلاعات صحیحتان را در اختیار دیگران قرار دهید.

    این مطلب برای روزنامه همشهری، نوشته شده است.


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۶:۱۵ ق.ظ روز ۱۲ مهر ۱۳۹۴ | دیدگاه (۴)

    نفرین بر پیروان شیطان

    هفته پیش، یکی از جرثقیل‌های اطراف خانه خدا بر اثر باد و طوفان سقوط کرد و تعدادی از زائران فوت کردند یا مجروح شدند. بگذریم از این موضوع که بعضی‌ها گمانه‌زنی کردند که کل حادثه عمدی بوده و علتش فقط باد و طوفان نبوده است.

    این موضوع ذهنم را مشغول کرد که عربستان با این همه دبدبه و کبکبه! هرسال در موسم حج نمیتواند این جمعیت را درست مدیریت کند و به غیر از حوادثی که منجر به فوت و مجروحیت زائران میشود، هرسال زائران از وضع بهداشتی و زباله و خیابان‌های شهر مکه مخصوصا چند روز اعمال حج، شاکی هستند و تعریف می‌کنند از نظر نظافت اصلا به شهر و خیابانها رسیدگی نمی‌شود که شهر تبدیل به زباله‌دانی میشود و در بعضی مواقع برای عبور از خیابان، مجبوری از روی کوهی زباله عبور کنی با تحمل بوی مشمئزکننده!

    همه اینها را مقایسه کردم با اربعین و آن سه روز پیاده‌روی و روزهای قبل و بعدش در کربلا. اگر به آمار مراجعه کنیم، جمعیتی که هرسال در روزهای اربعین حسینی به کربلا میروند چندبرابر جمعیتی‌ هستند که زمان حج به مکه میروند، آن هم کشور جنگزده و در حال جنگی مثل عراق که هنوز وضعیت سیاسی و اجتماعی باثباتی ندارد و دشمنی به نام داعش در شهرهای آن مستقر هستند و هرسال زائران اربعین را تهدید می‌کنند، ولی مراسم هرسال باجمعیت بیشتر و عظمت مثال زدنی برگزار می‌شود و با تمهیدات و مراقبت‌های کشور عراق و مساعدت‌های ایران اتفاقی نمی‌افتد ولی عربستان که خودش را در صلح می‌بیند و آنقدر خیالش راحت است که جسارت حمله به کشورهای دیگر را به خیال برقراری صلح در آنها می‌کند، هنوز نمی‌تواند وضعیت بهداشت شهر مکه را در موسم حج اجرا کند؛ نمیتواند امنیت و سلامت زائران بیت الله الحرام را تامین کند؟ یا شاید هم نمی‌خواهد؟


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۳:۳۱ ق.ظ روز ۲۰ شهریور ۱۳۹۴ | دیدگاه (۲)

    به آفتاب سلام کن
    این روزها، خیلی از هموطنان عزیزمان مشغول جمع کردن ساک و وسایلشان برای رفتن به یکی از بزرگ‌ترین و معنوی‌ترین سفرهای زندگی‌شان هستند؛ حج تمتع؛ سفری که برای اکثر ما فقط یک‌بار ممکن می‌شود و باید تا جایی که می‌توانیم از این سفر و روزهایش استفاده کنیم.
    برای آمادگی بیشتر برای این سفر، رعایت برخی نکات کمک‌کننده است. ممکن است بعضی از این نکته‌ها را از روحانی یا مدیر کاروانتان شنیده باشید اما ما اینجا نکات ویژه‌ای را به شما یادآوری می‌کنیم.
    • قبل از سفر

    حلالم کن

    قبل از سفر حتما غیر از خداحافظی و حلالیت‌طلبی از نزدیکان، به دوستان قدیمی و افراد فامیل هم زنگ بزنید. از آنها خداحافظی کنید و حلالیت بطلبید. ممکن است در حق دوستی قدیمی، ظلم هرچند کوچکی کرده باشید که از شما نگذشته باشد، حیف است به این سفر بروید درحالی‌که حق‌الناسی بر گردن دارید. این زمان بهترین فرصت برای پاک کردن کینه‌ها و ناراحتی‌های قدیمی است. رد مظالمی هم به نیت کسانی که دیگر با آنها ارتباطی ندارید و فراموش‌شان کرده‌اید، بپردازید. هر وقت هم یادتان آمد به نیت آنها استغفار بگویید.

    پاک شو

    قبل از سفر یک کاغذ بردارید و حساب و کتاب‌هایتان را در آن بنویسید. قرض یا بدهی اگر به کسی دارید، یا حتی اگر از کسی طلبی دارید را لیست کنید و در همان حلالیت‌طلبی‌ها این موارد را رفع و رجوع کنید. قرض‌هایتان را بپردازید. با کسانی که قهر کردید، آشتی کنید و بگذارید قبل از این سفر، روحتان صاف شود. اگر مواردی استثناء ماند و نتوانستید به آنها رسیدگی کنید حتما در کاغذی بنویسید و به نزدیکانتان بدهید. توصیه‌های زیادی در دین ما برای نوشتن وصیت‌نامه وجود دارد. مثلا گفته‌اند وصیت‌نامه عمر را طولانی می‌کند‌یا نوشتن وصیت‌نامه از نشانه‌های حقیقی ایمان است. اگر تابه‌حال این کار را نکرده‌اید الان بهترین زمان است تا وصیت‌نامه‌ای برای خودتان بنویسید.

    دانلود کن

    اگر موبایل هوشمند دارید، چند اپلیکیشن قرآن و مفاتیح را دانلود کنید. با این کار همه جا با خودتان قرآن و مفاتیح دارید و می‌توانید از روی آنها بخوانید، در حرم‌ها هم ممکن است به کتاب‌های مفاتیح حساسیت نشان بدهند و اگر در موبایل‌تان یک نسخه دیجیتال از آن را داشته باشید، آسوده‌تر هستید.

    بخوان

    قبل از سفر، فرصت خوبی است تا کمی اطلاعات‌تان را درباره این سفر و مسائل دینی بالا ببرید. کتابچه‌هایی که مسئول کاروان برای مطالعه داده است را حتما مطالعه کنید. اگر فرصت بیشتری دارید، چند سفرنامه مثل «خسی در میقات» جلال‌آل‌احمد، یا «سفر به قبله» هدایت‌الله بهبودی را بخوانید تا بیشتر با حال و هوای روزهای پیش‌روی‌تان آشنا شوید. ممکن است آنجا با هم‌کاروانی‌هایتان یا با افراد دیگر بحثی درباره مسائل دینی بشود، اگر اطلاعات‌تان کمتر از بقیه باشد، حتما ناراحت می‌شوید؛ پس مطالعه چند کتاب مذهبی و اعتقادی را فراموش نکنید.

    موها را کوتاه کن

    آقایانی که برای بار اول به حج واجب می‌روند، یکی از اعمالی که باید انجام دهند، تراشیدن کل موهای سرشان پس از پایان مناسک است. قبل از سفر موهایتان را مرتب و کوتاه کنید تا موقع انجام اعمال، برای تراشیدن موهایتان اذیت نشوید. قطعا تراشیدن موهای بلند، آن هم در شلوغی آنجا، کار سخت‌تری است تا تراشیدن موهای کوتاه و کم حجم.

    بردبار باش

    یادتان باشد شما به‌مدت یک‌ماه قرار است با چند نفر غریبه هم اتاق باشید، با اخلاقیات و روحیات متفاوت. پس چه بهتر است از همین الان تمرین بردباری و صبوری کنید. سعی کنید به خواسته‌های دیگران احترام بگذارید، حق‌الناس را رعایت کنید. تلاش کنید هرچیزی را که برای خودتان دوست دارید، رعایت آن را برای بقیه هم بر خودتان واجب بدانید.

    توشه راه چی ببرم؟

    غیر از وسایل عادی که برای هرسفری همراهتان برمی‌دارید، این چند وسیله را هم فراموش نکنید.

    • اگر دوربین کوچکی دارید و اهل عکس گرفتن هستید، حتما دوربین‌ همراه خودتان ببرید و خاطرات این سفر را ثبت کنید. ولی اگر موبایل به همراه می‌برید و موبایلتان دوربین و البته حافظه خوبی دارد، شاید بردن دوربین کار اضافه و غیرضروری باشد. یادتان باشد در فرودگاه عربستان و در بعضی مساجد، عکسبرداری و فیلمبرداری ممنوع است و ممکن است با شما خیلی جدی برخورد شود.
    • کمی‌آجیل هم همراه خود ببرید، مثل مویز، بادام، پسته. ممکن است گاهی بخواهید چند ساعت در حرم‌ها بمانید و این خوردنی‌‌ها به رفع گرسنگی‌تان در آن چند ساعت کمک می‌کند. خاکشیر و آلو و گل سرخ هم کمی در ساکتان بگذارید. برای تغییرات مزاجی کمک‌کننده هستند.
    • آقایان تیغ اصلاح را فراموش نکنند. حداقل ۲ عدد تیغ بردارید تا موقع تراشیدن سرتان در پایان مناسک حج دچار مشکل نشوید.
    • حتما چند عدد ماسک بهداشتی همراه خودتان ببرید. بعد از مراسم رمی جمره‌ در ازدحام جمعیت و شرایط آب و هوایی و بهداشتی آنجا، قطعا به کارتان می‌آید.
    • اگر از داروی خاصی استفاده می‌کنید، حتما این روزها به پزشکتان مراجعه کنید و بگویید نسخه را به زبان انگلیسی به همراه تشخیص بیماری‌تان و طول دوره درمان و میزان دارویی که باید مصرف کنید برایتان بنویسد. مهر و امضا را هم حتما فراموش نکند. این نسخه را حتما با خودتان بردارید تا آنجا به مشکل برنخورید. داروهایی که مصرف می‌کنید را به اندازه ۳۵روز احتیاج‌تان با خودتان ببرید. یادتان باشد برخی داروها، ورودشان به عربستان جرم محسوب می‌شود. کارت واکسن مننژیت و آنفلوانزایتان را که از ۲ هفته قبل از سفر زده‌اید فراموش نکنید.
    • توصیه می‌کنیم آقایان حتما ۲ سری حوله احرام همراه‌شان ببرند چون قطعا حوله‌هایتان کثیف می‌شود و زمانی که محرم هستید‌ غیر از حوله احرام، لباس دیگری نمی‌توانید بپوشید. خانم‌ها می‌توانند به غیراز چادر سفید احرامشان، یک چادر رنگی دیگر بردارند که هم در مواقع دیگر برای نماز از آن استفاده کنند، هم اگر چادر احرامشان کثیف شد، از آن چادر رنگی استفاده کنند.

    داروهای ممنوعه کدامند؟

    داروهایی که زائران اجازه انتقال آنها به عربستان را ندارند لیست بلندبالایی دارد. اما ما در اینجا برخی از پرمصرف‌ترین این داروها را برای شما بازگو می‌کنیم. این داروها ورودشان به عربستان ممنوع است و اگر این داروها را همراه داشته باشید، ممکن است برای شما از لحاظ امنیتی مشکلی به‌وجود بیاید. اگر این داروها را استفاده می‌کنید حتما به مدیر و پزشک کاروانتان قبل از سفر اطلاع دهید تا آنها شما را راهنمایی کنند و بدانید باید چکار کنید. متادون، فنتانیل، مورفین، کدئین، پتیدین، آلپرازولام، لئودوپا، کلونازپام، کلوبازام، دیازپام، فلورازپام، لورازپام، میدازولام، اگزازپام، تمازپام، فنوباربیتال، باربیتالها، دیفنوکسیلات، آمفتامین‌ها و آمپول کتامیت.

    حضور در فرودگاه

    فراموش نکنید ۴ ساعت قبل از ساعت پروازتان در فرودگاه حاضر شوید. خیلی بهتر است افراد فامیل و بدرقه‌کنندگان در همان خانه با شما خداحافظی کنند و فقط به اتفاق یکی‌دو نفر به فرودگاه بروید تا ازدحام و شلوغی در فرودگاه‌ها مانع خدمات دهی به زائران نشود و برای مدیران کاروان‌ها مشکلی ایجاد نکند. سازمان حج و زیارت در برخی از استان‌ها کار خوبی کرده‌‌ و برای هر کاروان اتوبوسی مشخص کرده که از همان محل تشکیل کلاس‌های آمادگی، زائران را به فرودگاه می‌برد. پس از همراهانتان بخواهید با ماشین شخصی‌شان به فرودگاه نیایند و همان‌جا با شما خداحافظی کنند، این به نفع خود شما و دیگر زائران است.

    این مطلب در روزنامه همشهری

    این مطلب در روزنامه همشهری

    • حین سفر

    قدر وقت‌تان را بدانید

    از حدود ۳۰ روز سفرتان، ۲۰روز آن در مکه هستید. این مدت طولانی شاید در روزهای آخر خسته‌کننده شود. پس، از الان به فکر برنامه‌ای برای این روزها باشید. اگر می‌توانید کتاب سبکی با خودتان ببرید. حتما ختم یک دوره قرآن را در برنامه روزانه‌تان بگذارید. با هم‌کاروانی‌هایتان عصرها در یک اتاق جمع شوید و باهم قرآن بخوانید. دفترچه‌ای با خودتان ببرید و از حس و حال این روزهایتان بنویسید. سفرنامه‌ نوشتن باعث می‌شود سال‌ها بعد با خواندن خاطرات این روزها، باز هم حال و هوایتان عوض شود و خاطرات خوش حج تمتع‌تان را فراموش نکنید. اگر گاهی حس نماز یا دعا نداشتید، بروید مسجد‌الحرام و بنشینید و فقط به کعبه زل بزنید. نگاه کردن به کعبه، هم آرامش می‌آورد هم ثواب دارد. سعی کنید کمتر وقت‌تان را در بازارها و مجتمع‌های تجاری بگذرانید. این سفر شاید دیگر هیچ‌وقت قسمت شما نشود، پس قدرش را بدانید.

    ما همه برادریم

    در مدت حج تمتع، مسلمانان زیادی با ملیت‌های مختلف به عربستان می‌آیند. شما می‌توانید در این مدت با تعداد زیادی از فرهنگ‌ها و مردمان مختلف آشنا شوید و با آنها ارتباط برقرار کنید. اگر زبان عربی یا انگلیسی بلد باشید، ارتباط گرفتن برایتان آسان‌تر است. با آنها صحبت کنید و اخلاق و رفتار یک ایرانی مسلمان، یک شیعه ایرانی را به آنها نشان دهید. برای بعضی از مسلمانان کشورهای دیگر، تصور اشتباهی از شیعه‌ها و از ایرانی‌ها ساخته‌اند. شما می‌توانید یک نمونه صحیح و کامل از ایرانی‌ها و شیعه‌ها باشید و با رفتار خوبتان این تصورات اشتباه را از بین ببرید. با مسلمانان مذاهب دیگر رفتار خوبی داشته باشید و نشان دهید همه ما باهم اتحاد داریم و مسلمان هستیم.

    می‌توانید از سیم کارت خودتان استفاده کنید

    سازمان حج و زیارت امسال بین همه زائران تمتع، سیم‌کارت توزیع کرده است و شما می‌توانید برای تماس با ایران یا استفاده از اینترنت از این سیم‌کارت‌ها استفاده کنید. پیشنهاد ما این است که فقط به ضرورت و برای تماس با عزیزان و خانواده‌تان سراغ اینترنت و شبکه‌های اجتماعی‌اش بروید. بگذارید در این یک‌ماه حضور در سرزمین وحی، کمتر گرفتار این شبکه‌ها باشید. این را بدانید برای تماس تلفنی با ایران، قیمت هر دقیقه مکالمه از عربستان و سیم‌کارت‌های آن کشور ۴برابر قیمت سیم کارت‌های ایرانی است. قیمت هر دقیقه تماس با سیم‌کارت‌های ایرانی ۵۶۹تومان است، درصورتی که با سیم‌کارت‌های عربستان بیش از ۲۵۰۰تومان است.

    جدال ممنوع

    قبلا هم گفتیم که شما در این یک‌ماه قرار است با ۵-۴ نفر غریبه در یک اتاق زندگی کنید. قطعا خصوصیات و عادات شما با هم متفاوت است و گاهی ممکن است دچار اختلافاتی شوید. تا جایی که می‌توانید گذشت کنید و سعی کنید همدیگر را درک کنید. زیست گروهی و جمعی را یاد بگیرید و خودتان را با آن شرایط وفق دهید. نگذارید توقعات بیجا و کوچک، این سفر را برایتان تلخ کند و هم‌اتاقی‌هایتان از شما رنجش و ناراحتی به دل بگیرند. یادتان باشد کفاره جدال و بحث در حالت احرام، قربانی کردن یک گوسفند است.

    به سوغاتی‌ فکر نکنید

    بهتر است خریدهایتان برای فامیل را در همین کشور خودمان انجام دهید. قبل از سفر به بازار بروید و برای کسانی که می‌خواهید هدیه و سوغاتی بدهید از همین‌جا تهیه کنید. در آنجا می‌توانید از خرماهای شهر مدینه که در مسجد شیعیان نیز می‌فروشند تهیه کنید و به‌عنوان تبرک بیاورید. به‌دنبال خرید و سوغات نبودن در مکه و مدینه، هم‌زمان شما برای عبادت را نمی‌گیرد، هم فکرتان در آنجا آزاد است و دیگر لازم نیست نگران خرید نکردن برای اقوام باشید، هم به اقتصاد کشور خودمان کمک می‌کند.

    قوانین عربستان

    کشور عربستان، قوانین سفت و سختی در ایام حج دارد که شاید خیلی از آنها برای ما مسئله خاصی نباشد، ولی رعایت نکردنشان در آنجا برایتان دردسرساز می‌شود. در جلسات کاروان‌تان بعضی از آن قوانین توسط مدیر کاروان گفته می‌شود. حواستان به آن نکات باشد و در طول این یک‌ماه آنها را رعایت کنید تا مشکلی برای خودتان و نگرانی برای مسئولین کاروان‌تان درست نشود. مثلا اگر چیزی را در روی زمین دیدید که بدون صاحب افتاده است، آن را برندارید. حتی اگر بخواهید آن را در گوشه‌ای بگذارید یا به شرطه‌های حرم تحویل دهید، این کار در عربستان مصداق دزدی و جرم است و ممکن است تهمت دزدی به شما زده شود.

    به نماز احترام بگذارید

    زمان نماز، همه مغازه‌ها و بازارها کارشان را تعطیل می‌کنند و به مساجد و حرم می‌روند. شما هم ساعت نمازهای پنج‌گانه را یادداشت کنید و برنامه‌تان را طوری تنظیم کنید که در این ساعات به حرم بروید و نمازهایتان را به جماعت و اول وقت بخوانید. هم خودتان ثواب بیشتری می‌برید و هم حساسیت مسلمانان دیگر به زائران ایرانی را کمتر می‌کنید. خیلی بد است اگر همه مسلمانان برای نماز به سمت مسجد بروند ولی بعضی از ما، آن زمان از مسجد خارج شویم یا در مغازه‌ها و بازارها دنبال خرید و کارهای دنیایی باشیم.

    لحظه‌ها را برای خودتان ثبت کنید

    کاروان‌های حج و زیارت به همه زائران‌شان دفترچه‌هایی برای ثبت خاطرات این سفر داده‌اند. یکی از کارهایی که می‌توانید در طول سفر برای آن وقت بگذارید نوشتن سفرنامه است. نترسید، قرار نیست شما یک کتاب با اصول نویسندگی درباره سفرتان به سرزمین وحی بنویسید. قرار است فقط از حس و حال و هوای خودتان بنویسید و آن را شرح بدهید. حتی ثبت ساعت‌های ورود و خروج‌تان به همراه یک خط از احساس‌تان درباره کوه احد و غار حرا و… می‌تواند در سال‌های بعد همان احساس را در شما تداعی کند. معمولا ما بعد از گذشت مدتی، خاطرات و اتفاق‌هایی که برایمان افتاده را فراموش می‌کنیم؛ مخصوصا اتفاقات و خاطرات کوچک و ریز را. پس بهتر است آنها را مکتوب کنیم تا برایمان همیشه بماند. هر شب، قبل از خواب یا زمان‌هایی که حال کافی برای عبادت ندارید، دفترچه را بردارید و اتفاق‌هایی که آن روز برایتان افتاده را بنویسید. دوباره تاکید می‌کنیم که برای نوشتن و ثبت خاطرات‌تان حتما لازم نیست نویسنده خوبی باشید یا قلم خیلی عالی‌ای داشته باشید، همین که با زبان و جمله‌بندی‌های خودتان لحظات و خاطرات‌تان را ثبت کنید، بهترین کار است.

    ابتدای هر روز، تاریخ شمسی و حتی قمری آن روز را بنویسید و بعد، هراتفاقی که در آن روز برایتان افتاده را شرح دهید. احساستان را از آن لحظات و حال و هوایی که داشتید بنویسید؛ مثلا روزی که برای نخستین‌بار به مسجد النبی رفتید و آنجا نماز خواندید یا روز مُحرم شدنتان و حسی که در آن لحظات داشتید یا نخستین‌باری که چشم‌تان به کعبه ‌‌افتاد را بنویسید و ثبت کنید. مطمئن باشید چند‌ماه یا چند سال بعد از این سفر، این خاطرات اشک و حسرت را به چشم و روح‌تان جاری می‌کنند. علاوه بر اتفاقات، تجربیاتی که در این سفر به‌دست می‌آورید را هم بنویسید؛ مثلا اینکه در ۳ روز اعمال که به عرفات و مشعر رفتید، چه وسایلی با خودتان بردید و بیشترین استفاده را برایتان داشته است. این نوشته‌ها را می‌توانید سال‌های بعد به دوستان و آشناهایتان که می‌خواهند به این سفر بروند به‌عنوان تحربه شخصی بگویید و به آنها کمک کنید.

    اگر روزی وقت ثبت خاطرات‌تان را پیدا نکردید یا حوصله نوشتن نداشتید، حداقل به‌صورت خلاصه‌وار و تیتروار اتفاقات آن روز را یادداشت کنید؛ مثلا یک‌روز مدینه‌تان را که صبحش به حرم و بقیع رفتید و برای نماز ظهر به زیارت دوره مدینه و برای نماز مغرب و عشا به مسجد شیعیان رفتید را می‌توانید به اینگونه یادداشت کنید: نماز صبح حرم. زیارت بقیع. زیارت دوره مدینه(کوه احد، شهدای جنگ احد، غار حرا و کوه نور) بعد ازظهر حرم. شب برای نماز مغرب و عشا رفتن به مسجد شیعیان.

    این مطلب برای روزنامه همشهری، نوشته شده است.


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۱۱:۲۸ ق.ظ روز ۱۱ شهریور ۱۳۹۴ | دیدگاه (۴)