ای اولین و آخرین امید
إِنْ یَنْصُرْکُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَکُمْ وَإِنْ یَخْذُلْکُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِی یَنْصُرُکُمْ مِنْ بَعْدِهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
اگر خدا شما را یارى کند هیچ کس بر شما غالب نخواهد شد
و اگر دست از یارى شما بردارد، چه کسى بعد از او شما را یارى خواهد کرد؟
مؤمنان باید تنها بر خدا توکل کنند
سوره مبارکه آل عمران، آیه ۱۶۰
قطار مهاراجه

کتاب، خاطرات پنج سال زندگی در هندوستان است؛ خاطراتِ علیرضا قزوه‌ی شاعر که پنج سال رئیس مرکز تحقیقات فارسی رایزنی فرهنگی ایران در هند بود.

خاطراتی که اگر چه جالب و جدید بود ولی بخاطرِ کوتاه بودن روایت‌ها و گاها تکرار چندباره یک مساله، کمی از جذابیتش برایم کم شد. روایت‌ها طوری تنظیم شده بودند که انگار آقای قزوه در همان سال‌های ماموریت بعضی‌شان را نوشته و در مجله یا روزنامه‌ای بصورت هفتگی چاپ کرده‌اند و حالا بعد از گذشت چند سال، تصمیم گرفته‌اند کتابی از آن سالها و تجربیاتشان منتشر کنند؛ روایت‌های خُرد را از مجله و روزنامه و دفترهای شخصی جمع کرده‌اند، چند روایتی هم با افعال گذشته* نوشته‌اند و موضوعی آنها را تفکیک کرده و کتاب کرده‌اند!

یعنی این خاطرات پاره‌پاره حتی بر اساس زمان و سالهایی که ایشان در هند بودند نیز مرتب نیست؛ آنچه من حدس میزنم این است که بر اساسِ یک ترتیبِ نامرتبی از موضوعات پیش میرود. ترتیبی که بعضی مواقع اذیت‌کننده می‌شود. مثلا شما چندین صفحه پشتِ سرهم خاطراتی درباره‌ی مواجهه با میمون‌ها در هند می‌خوانید که یا خاطرات خود قزوه است یا شنیده شده از دوستانشان!

ولی کتاب خاطرات جذابی دارد که بعضا با بذله‌گویی و روحیه‌ی شوخ آقای قزوه بیان می‌شود؛ از روایت مُرده‌سوزی هندوها و حرکات امیری‌اسفندقه تا پیدا کردن قبر شاعران کشمیری زیر زباله‌ها و علف‌ها.

روایت‌های کتاب از جهتی دیگر هم برای من اهمیت داشت. سفرنامه‌ها و کتاب‌هایی که درباره مردمانی دیگر نوشته می‌شوند اصولا حاصلِ یک دوره کوتاه مدت دیدن و بودن در میانِ آن مردمان و سرزمینشان است، ولی این کتاب خاطرات کسی است که پنج سال در هندوستان بوده و شهرها و مردمان و فرهنگ‌های مختلف آن را دیده و آنها را زندگی کرده است. پس قضاوت‌ها و تعاریفش از زندگی مردمانِ شبه‌قاره از واقعیتِ آنها خیلی دور و صرفا بر اساسِ احساسات نیست.

در کل پیشنهاد میدهم اگر می‌خواهید درباره “حاشیه‌های” فعالیت‌هایی که در حوزه زبان فارسی در هند می‌شود، درباره برخی مراسم فرقه‌های هندی، درباره‌ی شیعیان هند و خاطراتی دوستانه درباره برخی شاعران و نویسندگان بدانید، این کتاب را بخوانید.

“قطار مهاراجه” را سوره مهر در سال نود و چهار منتشر کرده است.
قیمتِ پشتِ جلدِ کتابِ من، نه هزار تومان است.

  • بعضی روایت‎ها با افعال ماضی است و برخی افعال مضارع، و این مساله نیز خواننده را اذیت می‌کند.
بینِ دستانی که نیست

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست
می‌رسم با تو به خانه، از خیابانی که نیست

می‌نشینی رو به رویم خستگی در میکنی
چای می‌ریزم برایت، توی فنجانی که نیست

باز میخندی و میپرسی که حالت بهتر است؟
باز میخندم که خیلی! گرچه میدانی که نیست

شعر میخوانم برایت واژه‌ها گل می‌کنند
یاس و مریم می‌گذارم توی گلدانی که نیست

چشم می‌دوزم به چشمت، می‌شود آیا کمی
دست‌هایم را بگیری، بین دستانی که نیست؟

وقت رفتن می‌شود با بغض می‌گویم نرو
پشت پایت اشک می‌ریزم در ایوانی که نیست

میروی و خانه لبریز از نبودت میشود
باز تنها میشوم با یاد مهمانی که نیست

رفته‌ای و بعد تو این کار هر روز من است
باور اینکه نباشی کار آسانی که نیست

بیتا امیری

باید یاد بگیرم

مشغول مرتب کردن و لیبل زدنِ کتابای کتابخونه بودم که یکی از هفتم‌ها اومد و گفت خانم من میتونم کمکتون کنم! نشست کنارم و گفت بدید لیبل‌ها رو من بزنم!
راستش خیلی خوشحال شدم! هم برای خودم هم برای دانش‌آموز غ! برای خودم از این بابت خوشجال شدم که یک نفر پیدا شد بین نوشتن لیست و شماره و مهر زدن کتابها، کمکم کنه و همون ده دقیقه زنگ تفریح باعث بشه بیست دقیقه کار کتابخونه جلو بیفته. برای خودش از این جهت خوشحال شدم که این جرات و اعتماد بنفس رو داره که هنوز با معلم زیاد آشنا نیست (هفتم‌ها تازه وارد مدرسه شدن) بره بگه میتونم کمکتون کنم و آماده به یراق باشه.

شاید حتی به این خصلتش غبطه خوردم و فکر میکنم که من خیلی وقت‌ها این اعتماد بنفس رو ندارم!

دنبال چی هستی؟

تو نیازی نداری کسی بهت چیزی بده.
میتونی خودت فرصت هات رو بسازی.
اما اول باید بدونی که دنبال چی هستی.

یعقوب را دوست داشتم
صفحه ۲۵۶

فسنجون

من از جمله افرادی بودم که از فسنجون خوششون نمی‌اومد؛ دهن نمیزدم بهش و به نظرم یه غذای بدمزه و زشت می اومد😅
ولی چند سالیه که ازش خوشم اومده و میخورم و حتی دو سه بار هم درستش کردم و کم کم دارم عاشقش میشم😉
گردو سابیده شده رو با یک مقدار آب سرد تو قابلمه میریزم و وقتی آب جوش اومد زیرش رو کم میکنم و میذارم دو ساعت با شعله کم حرارت ببینه. آبش که کم شد، دوباره نیم استکان آب سرد میریزم روش.
🌸 آب سرد باعث میشه گردو زودتر روغن پس بده🌸
مرغ رو هم با پیاز و یک کم نمک و زردچوبه و یک کوچولو دارچین، تو قابلمه جداگانه، میذارم بپزه.
بعد دوساعت که گردو حسابی پخت و روغن داد، رب انار میریزم و یک کم شکر. بسته به میزانی که بخوام شیرین یا ملس یا ترش بشه، هم میزنم و میزان رب و شکر رو تنظیم میکنم. یک کم که باهم جوش خوردن، مرغ ها رو بهشون اضافه میکنم. چند تا آلو خورشتی هم برای کم کردن گرمی گردو داخل خورش میندازم. حدود نیم ساعت صبر میکنم تا مرغ ها خوب با مخلوط گردو و رب انار بپزن و بعد سرو میکنم😀

نمیدونم چرا فسنجون غذای سختیه تو ذهنمون، در صورتیکه خیلی آسونه فقط زمان بره پختش

  • مرداد ۱۳۹۷
  • تیر ۱۳۹۷
  • خرداد ۱۳۹۷
  • اردیبهشت ۱۳۹۷
  • فروردین ۱۳۹۷
  • اسفند ۱۳۹۶
  • بهمن ۱۳۹۶
  • دی ۱۳۹۶
  • آذر ۱۳۹۶
  • آبان ۱۳۹۶
  • مهر ۱۳۹۶
  • شهریور ۱۳۹۶
  • مرداد ۱۳۹۶
  • تیر ۱۳۹۶
  • خرداد ۱۳۹۶
  • اردیبهشت ۱۳۹۶
  • فروردین ۱۳۹۶
  • اسفند ۱۳۹۵
  • بهمن ۱۳۹۵
  • دی ۱۳۹۵
  • آذر ۱۳۹۵
  • آبان ۱۳۹۵
  • مهر ۱۳۹۵
  • شهریور ۱۳۹۵
  • مرداد ۱۳۹۵
  • تیر ۱۳۹۵
  • خرداد ۱۳۹۵
  • اردیبهشت ۱۳۹۵
  • فروردین ۱۳۹۵
  • اسفند ۱۳۹۴
  • بهمن ۱۳۹۴
  • دی ۱۳۹۴
  • آذر ۱۳۹۴
  • آبان ۱۳۹۴
  • مهر ۱۳۹۴
  • شهریور ۱۳۹۴
  • مرداد ۱۳۹۴
  • تیر ۱۳۹۴
  • خرداد ۱۳۹۴
  • اردیبهشت ۱۳۹۴
  • فروردین ۱۳۹۴
  • اسفند ۱۳۹۳
  • بهمن ۱۳۹۳
  • دی ۱۳۹۳
  • آذر ۱۳۹۳
  • آبان ۱۳۹۳
  • مهر ۱۳۹۳
  • شهریور ۱۳۹۳
  • مرداد ۱۳۹۳
  • تیر ۱۳۹۳
  • خرداد ۱۳۹۳
  • اردیبهشت ۱۳۹۳
  • فروردین ۱۳۹۳
  • اسفند ۱۳۹۲
  • بهمن ۱۳۹۲
  • دی ۱۳۹۲
  • آذر ۱۳۹۲
  • آبان ۱۳۹۲
  • مهر ۱۳۹۲
  • شهریور ۱۳۹۲
  • مرداد ۱۳۹۲
  • تیر ۱۳۹۲
  • خرداد ۱۳۹۲
  • اردیبهشت ۱۳۹۲
  • فروردین ۱۳۹۲
  • اسفند ۱۳۹۱
  • بهمن ۱۳۹۱
  • دی ۱۳۹۱
  • آذر ۱۳۹۱
  • آبان ۱۳۹۱
  • مهر ۱۳۹۱
  • شهریور ۱۳۹۱
  • مرداد ۱۳۹۱
  • تیر ۱۳۹۱
  • خرداد ۱۳۹۱
  • اردیبهشت ۱۳۹۱
  • فروردین ۱۳۹۱
  • اسفند ۱۳۹۰
  • بهمن ۱۳۹۰
  • دی ۱۳۹۰
  • آذر ۱۳۹۰
  • آبان ۱۳۹۰
  • مهر ۱۳۹۰
  • شهریور ۱۳۹۰
  • مرداد ۱۳۹۰
  • تیر ۱۳۹۰
  • خرداد ۱۳۹۰
  • اردیبهشت ۱۳۹۰
  • فروردین ۱۳۹۰
  • اسفند ۱۳۸۹
  • بهمن ۱۳۸۹
  • دی ۱۳۸۹
  • آذر ۱۳۸۹
  • آبان ۱۳۸۹
  • مهر ۱۳۸۹
  • شهریور ۱۳۸۹
  • مرداد ۱۳۸۹
  • تیر ۱۳۸۹
  • خرداد ۱۳۸۹
  • اردیبهشت ۱۳۸۹
  • فروردین ۱۳۸۹
  • اسفند ۱۳۸۸
  • بهمن ۱۳۸۸
  • دی ۱۳۸۸
  • آذر ۱۳۸۸
  • آبان ۱۳۸۸
  • مهر ۱۳۸۸
  • شهریور ۱۳۸۸
  • مرداد ۱۳۸۸
  • تیر ۱۳۸۸
  • خرداد ۱۳۸۸
  • اردیبهشت ۱۳۸۸
  • فروردین ۱۳۸۸
  • اسفند ۱۳۸۷
  • بهمن ۱۳۸۷
  • دی ۱۳۸۷
  • آذر ۱۳۸۷
  • آبان ۱۳۸۷
  • مهر ۱۳۸۷
  • شهریور ۱۳۸۷
  • مرداد ۱۳۸۷
  • تیر ۱۳۸۷
  • خرداد ۱۳۸۷
  • اردیبهشت ۱۳۸۷
  • فروردین ۱۳۸۷
  • تیر ۱۳۸۵
  • خرداد ۱۳۸۵
  • اردیبهشت ۱۳۸۵
  • فروردین ۱۳۸۵
  • اسفند ۱۳۸۴
  • بهمن ۱۳۸۴
  • دی ۱۳۸۴
  • آذر ۱۳۸۴
  • شهریور ۱۳۸۴
  • معرفی سه کتاب کودکانه

    خواهرم برای پسرک یک سال و نیمه‌اش زیاد کتاب می‌خرد و می‌خواند. تا الان حدود سیصد جلد کتاب دارد!
    هفته پیش داشتم کتاب‌هایی که از نمایشگاه کتاب برایش خریده بود را نگاه میکردم و بعضی‌هایشان را می‌خواندم. از بین کتاب‌هایش داستانِ این سه کتاب که هر سه نویسنده‌ غیرایرانی دارند، از همه بیشتر توجهم را جلب کرد.

    vaadi.ir

    درخت بخشنده‌ی شل سیلور استاین که کتاب معروفی است و اینجا نمی‌خواهم درباره‌اش مطلبی بنویسم؛ ولی دو کتاب دیگر، “خداحافظ راکون پیر” و “قورباغه و پرنده”، هردو کتاب‌هایی کودکانه درباره‌ی موضوع مرگ و جهان آخرت هستند که با داستانی زیبا و کودکانه، موضوع مرگ را برای کودکان ترسیم و تعریف می‌کند.

    خداحافظ راکون پیر، علاوه بر قصه‌گویی در رابطه با موضوع مرگ، جهان آخرت را برای کودک با یک مثال زیبا، جائی بسیار بهتر و زیباتر از این دنیا معرفی می‌کند و با بیانی کودکانه، معمای دیگر نبودنِ بعضی از اعضای خانواده مثل پدربزرگ‌ یا مادربزرگ را برای کودک حل می‌کند و کودک این موضوع را می‌فهمد که بعد از مردن و مرگ، آن شخص نابود نمی‌شود بلکه در جهانی دیگر وجود دارد.

    موضوع جالب درباره‌ی این کتاب برای من این بود که خانم “کلر ژوبرت” نویسنده‌ی فرانسوی‌الاصل این کتاب، خداحافظ راکون پیر را به زبان فارسی نوشته است و در ایران توسط کانون پرورش فکری منتشر شده است.

    قورباغه و پرنده نیز مثل کتاب قبلی،  موضوع مرگ و دفن را برای کودک توضیح می‌دهد و در کنارش جریان داشتن زندگی و بودن در کنار دوستان و زندگی‌کردن را تعریف می‌کند که توسط انتشارات امیرکبیر منتشر شده است.

    از نظر من، این سه کتاب می‌تواند هدیه‌ی خوبی برای کادو دادن به کودکان سه یا چهار سال به بالا باشد؛ توصیه می‌کنم اگر فرزندی دارید برایشان تهیه‌ کنید.

    لینک‌زن

    چه کسی از مصرف‌کننده ایرانی حمایت می‌کند؟

    صحنه‌ی اول:
    محموله‌ی رسیده ازگمرک در کشور توزیع می‌شود. محصولات الکترونیکی و دیجیتال تولید کشورهای چشم بادامی!

    صحنه‌ی دوم:
    تهران. مغازه یا پاساژ موبایل‌فروشی.
    شخصی در حال گردش و دیدن محصولات و برندهای مختلف و انتخاب جنس مورد علاقه‌اش.
    خرید یک عدد موبایل “سامسونگ” که سیستم عامل “اندروید” بر روی آن نصب است.

    صحنه‌ی سوم:
    همان شخص؛ منزل.
    برای نصب نرم‌افزارهای جدید و کاربردی سیستم عامل گوشی، وارد “مارکت” می‌شود ولی مارکت بخاطر آی‌پی ایران و بودن در خاک ایران اجازه‌ی دانلود هیچ محصولی را نمی‌دهد!

    صحنه‌ی چهارم:
    همان شخص، چند ماه بعد. منزل
    برای آپدیت گوشی وارد سایت سامسونگ می‌شود ولی او از ایران آمده است و لیاقت دریافت پشتیبانی را ازبابت محصولی که هزینه آن را پرداخت کرده ندارد!

    با این اوضاع سوال اینجاست که آیا شرکت‌های سامسونگ و سونی لیاقت فروش محصولات خود با وجود مشتری‌های فراوان در ایران را دارند ؟


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۹:۳۰ ق.ظ روز ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۲ | دیدگاه (۹)

    سیب زمینی سرخ‌کرده

    بعضی از غذاهای خونگی خیلی خوشمزه‌تر از نمونه‌ی بیرونی و مغازه‌ای هستن و بعضی از غذاها هم گاها برعکس! مثلا پیتزاهای بیرونی خوشمزه تر از نمونه‌ی پیتزای خونگی میشن و علتش هم دانستن فوت و فن این کار هست؛ سیب‌زمینی سرخ کرده هم بیرونی‌اش (البته بستگی داره از کجا بخرید، بعضی مغازه ها محصولی که ارائه میدن به مشتری از نمونه‌ی خام محصول هم بدتره!) گاها از خونگی‌ش بهتر میشه.

    یکی از فوت و فن‌های خوشمزگی سیب‌زمینی سرخ کرده را از یک مغازه‌دار یاد گرفتم و اکثرا به این روش درست می‌کنم و واقعا مزه‌ی سیب‌زمینی فرق میکنه؛

    سیب‌زمینی ها را بعد پوست کندن بزرگ بزرگ خلالی کنید، و بعد از شستن آنها را داخل یک قابلمه آب جوش که روز گاز در حال قل‌قل کردن‌ه بریزید و در حد یک تا دو دقیقه بذارید قل بخورن و خیلی خیلی کم بپزن، سیب زمنی ها اصلا نباید توی آب پخته بشن وگرنه وا میرند و دیگه مناسب سرخ کردن نیستند. به سیب‌زمینی‌های عکس دقت کنید، کاملا نپخته هستند، فقط یک مقدار کم جوش خوردن! 🙂

    vaadi.ir (3)

    و بعد که آبکش کردید و یک مقدار خشک شدن، داخل ماهیتابه میریزد و سرخ میکنید. نکته‌ش تو همون دو مورد بود، اول بزرگ خلال کردنشون و دوم یکی دو دقیقه جوش خوردن تو آب.

    vaadi.ir (1) vaadi.ir (2)

    امتحان کنید و تفاوت را احساس کنید :دی

    لینک‌زن


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۹:۳۹ ق.ظ روز ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۲ | دیدگاه (۱۱)

    جمیل

    منتظر بودیم تا همه‌ی گروه آماده بشوند و راه بیفتیم به سمت کربلا؛ سه روز پیاده‌روی … یادش بخیر. اول شارع‌الرسول جمع شده بودیم و منتظر. از فرصت استفاده کردم و ام‌پی‌فور را در گوشم گذاشتم و گوش دادم به مداحی‌ای که بیشترش را نمی‌فهمیدم یعنی چه ولی دوستش داشتم؛ ون‌ی آمد برای بردن ساک‌ها و وسائل، آقایان وسائل را در ماشین جا میدادند؛ منتظر بودم برای اعلام حرکت و همان اطراف راه می‌رفتم. نگاه‌م افتاد به گوشه خیابان، پشت ستون، دیوار خانه‌ی نیمه متروکه با دری قدیمی که بالایش را با مقوا پوشانده بودند و سیم‌های برق آویزان که در عراق معروف هستند و پیاده‌رویی که نصف موزائیک‌هایش کنده شده بود و دوچرخه‌ای که رها شده بود و تکیه داده بود به دیوارِ خط‌خطی شده؛ سوژه‌ی قشنگی بود برای عکاسی.

    3803345e6d7c11e2b55422000a9f1377_7

    دوربین را از کیف‌م درآوردم و چند عکس گرفتم که یکدفعه از پشت ستون، مردی حدود پنجاه ساله با یونیفرم ارتش عراق نزدیک‌م شد. نگاه‌ش کمی با خشم و سوال بود، با لهجه‌ی عراقی و کمی خشمگینانه پرسید «چه‌میکنی؟» گفتم «عکس میگیرم»؛ وقتی با جدیت بیشتری پرسید از چی داری عکس میگیری؟ گفتم «از همین دیوار، این صحنه، قشنگه آخه»، جدیتش به تعجب و سوال تبدیل شد و گفت: «جمیل؟؟ جمیل؟؟» بعد با تعجب به در و دیوار خاکی و کثیف و قدیمی نگاه کرد. می‌خندید و با تعجب می‌گفت جمیل؟ و من فکر کردم حتما دارد با خودش میگوید که این دخترک ایرانی دیوانه است، به این خرابه‌ی کثیف می‌گوید قشنگ.


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۹:۳۰ ق.ظ روز ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۲ | دیدگاه (۱۰)

    کل یعنی همه؛ هرچه که هست

    کُلُّ مَنْ عَلَیْهَا فَانٍ
    تمام کسانی که روی آن (زمین) هستند فانی می‏شوند.

    vaadi.ir

    سوره مبارکه الرحمن / آیه۲۶


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۹:۳۰ ق.ظ روز ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۲ | دیدگاه (۲)

    هیچ چیزم شبیه آدم نیست

    همه حرف‌های توی دلم، فقط این‌ها که با تو گفتم نیست
    گاه چندین هزار جمله هنوز، همه حرف‌های آدم نیست

    باورم می‌شود که بسته شده، همه آسمان آبی من
    و کسی که تمام من شده بود، باورم می‌شود که  کم کم نیست

    شاید این گفتگوی دامنه دار، این قطار مسافر کلمات
    در دل دره‌ها سقوط کند، با عبور از پلی که محکم نیست

    ملوانان شعر را بگذار، همصدا با سکوت من باشند
    زیردریایی نشسته به گل، جای آوازهای با هم نیست

    تازگی سنگ کوچکی شده‌ام که سر راه اشک را بسته
    غم سیل از سرم گذشت ولی، سنگ کوچک شدن خودش کم نیست؟

    راستی شکل شیشه هم شده‌ام، نور در من شکست می بینی؟
    سنگ‌م و شیشه‌ام، غم‌انگیز است! هیچ چیزم شبیه آدم نیست

    کاش ابری به وسعت دریا، آسمان را به حرف می‌آورد
    تا ببینی که پشت این همه کوه، سیل‌های نگفتنی کم نیست

    سید مهدی نقبایی


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۹:۳۰ ق.ظ روز ۰۴ اردیبهشت ۱۳۹۲ | دیدگاه (۰)

    گاهی به عقب برگردیم

    بیایید گاهی به عقب برگردیم … مثلا به یک یا دو سال پیش یا حتی یک یا دو ماه پیش؛ به زمانی که امکانات الان را نداشتیم، برگردیم و برای چند ساعت یا دقیقه مثل قبل زندگی کنیم؛ مثلا اینترنت پرسرعت را قطع کنیم و با دایال‌آپ وصل شویم! لپ‌تاپ یا تبلت را خاموش کنیم و با پی‌سی قدیمی وارد نت شویم؛ کلید ماشین را بگذاریم خانه و با اتوبوس و مترو به سر کار برویم؛ مسیر راحت مترو را بی خیال شویم و با مسیر شلوغ و طولانی اتوبوس و تاکسی به دانشگاه برویم؛ برای گرم کردن غذا ماکروویر را روشن نکنیم و روی گاز غذا را گرم کنیم … و خیلی خوشی و راحتی‌های دیگر که در زندگی‌مان داریم و بدست آوردیم را کنار بگذاریم و مثل قبل زندگی کنیم؛ جدا از لذت چند دقیقه‌ای نوستالژیانه‌ای که این کار دارد، قطعا قدر زندگیمان و چیزهایی که داریم بهتر می‌دانیم و خدارا بیشتر شکر می‌کنیم.

    تجربه‌های افراد و زندگی‌ها متفاوت است، شماخودتان دقیق شوید در زندگیتان و موفقیت‌هایتان


    نویسنده: سيده فاطمه مطهری - ساعت ۹:۳۰ ق.ظ روز ۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۲ | دیدگاه (۲۱)