ای اولین و آخرین امید
إِنْ یَنْصُرْکُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَکُمْ وَإِنْ یَخْذُلْکُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِی یَنْصُرُکُمْ مِنْ بَعْدِهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
اگر خدا شما را یارى کند هیچ کس بر شما غالب نخواهد شد
و اگر دست از یارى شما بردارد، چه کسى بعد از او شما را یارى خواهد کرد؟
مؤمنان باید تنها بر خدا توکل کنند
سوره مبارکه آل عمران، آیه ۱۶۰
دیلماج

شاه آبادی تاریخ خونده، قلم جذابی داره و این دو فاکتور، باعث میشه از دل حوادث تاریخی، یه داستان جذاب خلق کنه
داستانی که در عین قصه بودن و جزئیات شکل گرفته از ذهن نویسنده، کلیت واقعی داره
خیلی از آدم‌ها تاریخ‌خون نیستن و حتی از تاریخ فراری‌اند. رمان‌هایی مثل دیلماج، کافه خیابان گوته و حتی خانمِ مسعود بهنود خواننده رو با قصه میبره به عمق تاریخ و یکسری اطلاعات تاریخی بهش میده. چی بهتر از این؟

از اینکه دو ترم، شاگرد شاه‌آبادی بودم و ازشون آموختم، خوشحالم.

کتاب درباره میرزا یوسف‌خان مستوفی مشهور به دیلماج هست و تغییراتی که در زندگیش میکنه. برای من حزب باد بودن این فرد و یک‌روز طرفدار مشروطه بودن اونقدر که بخاطرش زندان میره و بعد فرار میکنه انگلیس و یه روز ضد مشروطه بودن انقدر که دستور میده زبون کسائیکه اسم مشروطه رو میارن ببرن، جالب بود! و سطرهای آخر کتاب که بعد از دوباره روی کار آمدن مشروطه‌خواهان و دار زدن شیخ فضل الله دوست میرزا یوسف بهش میگه باید برای نمایندگی مجلس اماده بشی! مشروطه به ما احتیاج داره!

دلم هوای حرم کرده است میدانی

به نام نامی سر، بسمه‌ تعالی سر
بلندمرتبه پیکر، بلندبالا سر

فقط به تربت اعلات، سجده خواهم کرد
که بنده‌ی تو نخواهد گذاشت، هرجا سر

قسم به معنی لا یمکن الفرار از عشق
که پر شده است جهان، از حسین سرتاسر

نگاه کن به زمین! ما رأیت إلا تن
به آسمان بنگر! ما رأیت إلا سر

سری که گفت: «من از اشتیاق لبریزم
به سرسرای خداوند می‌روم با سر

هر آنچه رنگ تعلق، مباد بر بدنم
مباد جامه، مبادا کفن، مبادا سر.»

همان سری که “یحب الجمال” محوش بود
جمیل بود، جمیلا بدن، جمیلا سر

سری که با خودش آورد بهترین‌ها را
که یک به یک، همه بودن سروران را سر

زهیر گفت: حسینا! بخواه از ما جان
حبیب گفت: حبیبا! بگیر از ما سر

سپس به معرکه عابس، ” أجنّنی”گویان
درید پیرهن از شوق و زد به صحرا سر

بنازم ” أم وهب” را، به پاره تن گفت
برو به معرکه با سر ولی میا با سر

خوشا به حال غلامش، به آرزوش رسید
گذاشت آخر سر، روی پای مولا سر

چنان که یک تن دیگر به آرزوش رسید
به روی چادر زهرا گذاشت سقا، سر

در این قصیده ولی آنکه حسن مطلع شد
همان سری است که برده برای لیلا سر

همان که احمد و محمود بود سر تا پا
همان سری که خداوند بود، پا تا سر

پسر به کوری چشمان فتنه کاری کرد
پر از علی شود آغوش دشت، سرتاسر

میان خاک، کلام خدا مقطعه شد
میان خاک؛ الف، لام، میم، طا، ها، سر

حروف اطهر قرآن و نعل تازه‌ی اسب
چه خوب شد که نبوده است بر بدن‌ها سر

تنش به معرکه سرگرم فضل و بخشش بود
به هرکه هرچه دلش خواست داد، حتی سر

جدا شده است و سر از نیزه‌ها درآورده است
جدا شده است و نیفتاده است از پا سر

صدای آیه کهف الرقیم می‌آید
بخوان! بخوان و مرا زنده کن مسیحا سر

بسوزد آن همه مسجد، بمیرد آن اسلام
که آفتاب درآورد از کلیسا سر

عقیله، غصه و درد و گلایه را به که گفت؟
به چوب، چوبه محمل، نه با زبان، با سر

دلم هوای حرم کرده است می‌دانی
دلم هوای دو رکعت نماز بالا سر


دو هفته مونده به اربعین و من هیچ امیدی به رفتن ندارم 🙁

ذهن‌خوانی

آخه چرا اینکار رو انجام میده بدون اینکه سوال بپرسه یا اجازه بگیره؟ اعصابم خرد شده. اصلا رعایت نمیکنه.
_ تا حالا بهش گفتی که نباید چنین کاری کنه؟ گفتی اجازه انجامش رو نداره؟
_ نه نگفتم. خودش نمیفهمه نباید انجام بده؟
_ نه! از کجا باید بدونه و بفهمه؟ باید بهش بگی. باید «حرف» بزنی.
[ به فکر فرو میرود]

چرا اکثر آدم‌ها حرف نمیزنن؟ منظور، توقع‌هایی که از هم داریم، احساسی که به هم داریم، چرا به زبون نمیاریم؟ چرا فکر میکنیم طرف مقابلمون خودش باید متوجه بشه و فکر ما رو بخونه؟
طرف مقابل هرکسی می‌تونه باشه؛ بچه، والدین، خواهر، برادر، همسر، دوست، فامیل، همکار، کارگر، کارفرما و …
کاش بیشتر درباره چیزهایی که تو قلب و ذهنمون هست، با هم «حرف» بزنیم.
این حرف زدن به نظرم هم سوتفاهم‌ها رو از بین میبره هم غیبت و تهمت‌ها رو، هم موجب همدلی و آرامش ذهنی و روحی میشه.

باور کنیم قابلیت «ذهن‌خوانی» از قابلیت‌های بشر نیست

ما درون را بنگریم

پشت چهره‌های خندان و فعال مجازی، چهره‌ای خسته و ناامید خوابیده است

بادمجون سرخ‌کرده

بادمجان رو که می‌خواین سرخ کنید، قبلش یک کم ماست بمالید بهش!
به شدت مقدار روغنی که مصرف میشه، پایین میاد، بدون اینکه تغییری در طعم بادمجون‌ها ایجاد بکنه

  • مهر ۱۳۹۸
  • شهریور ۱۳۹۸
  • مرداد ۱۳۹۸
  • تیر ۱۳۹۸
  • خرداد ۱۳۹۸
  • اردیبهشت ۱۳۹۸
  • فروردین ۱۳۹۸
  • اسفند ۱۳۹۷
  • بهمن ۱۳۹۷
  • دی ۱۳۹۷
  • آذر ۱۳۹۷
  • آبان ۱۳۹۷
  • مهر ۱۳۹۷
  • شهریور ۱۳۹۷
  • مرداد ۱۳۹۷
  • تیر ۱۳۹۷
  • خرداد ۱۳۹۷
  • اردیبهشت ۱۳۹۷
  • فروردین ۱۳۹۷
  • اسفند ۱۳۹۶
  • بهمن ۱۳۹۶
  • دی ۱۳۹۶
  • آذر ۱۳۹۶
  • آبان ۱۳۹۶
  • مهر ۱۳۹۶
  • شهریور ۱۳۹۶
  • مرداد ۱۳۹۶
  • تیر ۱۳۹۶
  • خرداد ۱۳۹۶
  • اردیبهشت ۱۳۹۶
  • فروردین ۱۳۹۶
  • اسفند ۱۳۹۵
  • بهمن ۱۳۹۵
  • دی ۱۳۹۵
  • آذر ۱۳۹۵
  • آبان ۱۳۹۵
  • مهر ۱۳۹۵
  • شهریور ۱۳۹۵
  • مرداد ۱۳۹۵
  • تیر ۱۳۹۵
  • خرداد ۱۳۹۵
  • اردیبهشت ۱۳۹۵
  • فروردین ۱۳۹۵
  • اسفند ۱۳۹۴
  • بهمن ۱۳۹۴
  • دی ۱۳۹۴
  • آذر ۱۳۹۴
  • آبان ۱۳۹۴
  • مهر ۱۳۹۴
  • شهریور ۱۳۹۴
  • مرداد ۱۳۹۴
  • تیر ۱۳۹۴
  • خرداد ۱۳۹۴
  • اردیبهشت ۱۳۹۴
  • فروردین ۱۳۹۴
  • اسفند ۱۳۹۳
  • بهمن ۱۳۹۳
  • دی ۱۳۹۳
  • آذر ۱۳۹۳
  • آبان ۱۳۹۳
  • مهر ۱۳۹۳
  • شهریور ۱۳۹۳
  • مرداد ۱۳۹۳
  • تیر ۱۳۹۳
  • خرداد ۱۳۹۳
  • اردیبهشت ۱۳۹۳
  • فروردین ۱۳۹۳
  • اسفند ۱۳۹۲
  • بهمن ۱۳۹۲
  • دی ۱۳۹۲
  • آذر ۱۳۹۲
  • آبان ۱۳۹۲
  • مهر ۱۳۹۲
  • شهریور ۱۳۹۲
  • مرداد ۱۳۹۲
  • تیر ۱۳۹۲
  • خرداد ۱۳۹۲
  • اردیبهشت ۱۳۹۲
  • فروردین ۱۳۹۲
  • اسفند ۱۳۹۱
  • بهمن ۱۳۹۱
  • دی ۱۳۹۱
  • آذر ۱۳۹۱
  • آبان ۱۳۹۱
  • مهر ۱۳۹۱
  • شهریور ۱۳۹۱
  • مرداد ۱۳۹۱
  • تیر ۱۳۹۱
  • خرداد ۱۳۹۱
  • اردیبهشت ۱۳۹۱
  • فروردین ۱۳۹۱
  • اسفند ۱۳۹۰
  • بهمن ۱۳۹۰
  • دی ۱۳۹۰
  • آذر ۱۳۹۰
  • آبان ۱۳۹۰
  • مهر ۱۳۹۰
  • شهریور ۱۳۹۰
  • مرداد ۱۳۹۰
  • تیر ۱۳۹۰
  • خرداد ۱۳۹۰
  • اردیبهشت ۱۳۹۰
  • فروردین ۱۳۹۰
  • اسفند ۱۳۸۹
  • بهمن ۱۳۸۹
  • دی ۱۳۸۹
  • آذر ۱۳۸۹
  • آبان ۱۳۸۹
  • مهر ۱۳۸۹
  • شهریور ۱۳۸۹
  • مرداد ۱۳۸۹
  • تیر ۱۳۸۹
  • خرداد ۱۳۸۹
  • اردیبهشت ۱۳۸۹
  • فروردین ۱۳۸۹
  • اسفند ۱۳۸۸
  • بهمن ۱۳۸۸
  • دی ۱۳۸۸
  • آذر ۱۳۸۸
  • آبان ۱۳۸۸
  • مهر ۱۳۸۸
  • شهریور ۱۳۸۸
  • مرداد ۱۳۸۸
  • تیر ۱۳۸۸
  • خرداد ۱۳۸۸
  • اردیبهشت ۱۳۸۸
  • فروردین ۱۳۸۸
  • اسفند ۱۳۸۷
  • بهمن ۱۳۸۷
  • دی ۱۳۸۷
  • آذر ۱۳۸۷
  • آبان ۱۳۸۷
  • مهر ۱۳۸۷
  • شهریور ۱۳۸۷
  • مرداد ۱۳۸۷
  • تیر ۱۳۸۷
  • خرداد ۱۳۸۷
  • اردیبهشت ۱۳۸۷
  • فروردین ۱۳۸۷
  • تیر ۱۳۸۵
  • خرداد ۱۳۸۵
  • اردیبهشت ۱۳۸۵
  • فروردین ۱۳۸۵
  • اسفند ۱۳۸۴
  • بهمن ۱۳۸۴
  • دی ۱۳۸۴
  • آذر ۱۳۸۴
  • شهریور ۱۳۸۴
  • وقت نماز مغرب و عشا تا چه زمانی است؟

    چندوقت قبل، با یکی از دوستان‌م صحبت از وقت نماز عشا شد؛ دوستم معتقد بود تا اذان صبح می‌توانیم نماز عشا را بخوانیم و من معتقد بودم فقط تا نیمه‌شب می‌توانیم بخوانیم و بعدش نماز قضا می‌شود. به دنبال جواب قطعی سایت‌های مراجع را بررسی کردم و نظرات آنها را درآوردم؛ نظرات مختلف بود و البته همه مراجع در حالت اختیار بعد از نیمه‌شب‌شرعی نماز را قضا می‌دانستند.
    برای بزرگ شدن عکس‌ها، روی آنها کلیک کنید.

    امام خمینی:
    آیه الله‌خامنه‌ای:

    آیه‌الله سیستانی:

    آیه‌الله مکارم:

    آیه‌الله وحید خراسانی:

    آیه‌الله صافی:

    آیه‌الله نوری‌همدانی:

    ۱۸ دیدگاه
    1. zobeir گفت:

      نظر امام جمعه واشنگتن دی سی درباره اسلام وستایش پروردگار
      کلیپ اختصاصی شبکه نصر
      http://www.nasrtv.com/modules/video/singlefile.php?lid=7032

    2. داداشی گفت:

      قال الامام على – علیه السلام :

      صل الصلوه لوقتها الموقت لها و لاتعجل وقتها لفراغ و لا تؤ خرها عن وقتها لاشتغال

      و اعلم ان کل شى ء من عملک تبع لصلوتک ؛

      نماز را در وقت مقرر آن به جاى آور، و به خاطر فراغت عجله مکن و به علت اشتغال آن را به

      تاخیر میفکن ، و بدان که همه اعمال تو بسته به نماز تو است .

      (نهج البلاغه ، نامه ۲۷)

      با همه تاکیدی که در خصوص اقامه نماز در اول وقت شده است

      مع الوصف برخی از ما دقیقه ۹۰ که هیچ ، دنبال وقت اضافه هستیم !!

      استاد ما می فرمود : پیامبر اکرم (ص) همواره نمازشان را اول وقت خواندند

      و از هیچ یک از کارهای خود باز نماندند

    3. نام گفت:

      سلام
      الهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
      یا علی

    4. منم خیلی شنیدم ک میگن نماز عشاء تا صبحه!

    5. شیفته گفت:

      سلام خواهر گرامی .
      وبسایتتان عالیست .
      شما لینک شدید ..
      مایل بودید لینک بفرمایید .
      شاد و سلامت باشید

    6. الف.ف گفت:

      اول ، فکر نمی کنم کسی که نماز یادش بره ، بگن اختیار داشته و نخونده .
      دوم اینکه اکثر فتواها بر (ما فی ضمه ) تاکید دارند !؟
      سوم که از همه مهمتره :
      من این موضوع رو تقریبا هشت ساله که بررسی میکنم !
      در کتاب های بسیاری از مراجع ( مرحوم آیت الله بهجت ، آیت الله مکارم شیرازی ، … ) به جز رساله امام خمینی ، به قضا بودن نماز اشاره کرده اند در حالی که در استفتائات ایشان به مافی ضمه تاکید شده است .
      برای اطمینان می توانید به رساله ی امام خمینی مراجعه کنید . ایشان تنها مرجعی بودند که (از اولین مجلد رساله خود تا …) نماز بعد از نیمه شب را مافی ضمه می داند.
      همچنین در سایت های اینترنتی (حتی در سایت مراجع) به موضوع تفاوت آراء بسیار مواجه بوده ام . با کمال تعجب ، در همین موضوع : یک مثال از سایت آیت الله مکارم شیرازی ؛
      رساله ی ایشان که مطابق با نسخ چاپی است {مساله ۶۸۰} :
      http://makarem.ir/websites/farsi/compilation/book.php?bcc=2294&itg=11&bi=61&s=ct
      رساله احکام دختران که تقریبا همراه با کتاب استفتائات ایشان منتشر شد {مساله ۱۹۳} :
      http://makarem.ir/websites/farsi/compilation/book.php?bcc=16790&itg=11&bi=180&s=ct&sw=&ww=1
      و آخرین استفتائات ایشان {مساله ۱۱} :
      http://makarem.ir/websites/farsi/estefta/?mit=288

      بنابراین بهتر است آخرین فتواهای مراجع مورد نظر باشد

      • سلام علیکم
        من خودم تا بحال شدهکه نماز عشام را فراموش کردم که نخوندم، ساعت یازده و ربع مثلا یادم آمده، من اختیار داشتم و باید قبل از نیمه شب شرعی میخوندم ولی بر اثر مثلا سهل انگاری یا هر دلیل دیگه، یادم رفته بخونم.
        ملاک دقیقا باید برای هر مقلدی چی باشه؟ مثلا شخصی که مقلد اقای مکارم هست، باید به چه نیتی بخونه؟ آخرین فتوا ملاکه؟

    7. سلام
      بعد از سالها داشتم یک یک بلاگ دوستان که یادم بود رو تیک میزدم اومدم ادرس دکتر هسین رو ازتون بگیرم
      که این مطلبو دیدم
      برای منم سوال بود ، ولی همانطور که تو استفتآ امام و آقا مشخص است تاکید دارند که نماز نباید به تاخیر بیافته و در ص.رت گذشتنن از نمیه شب شرعی تا نماز شب بحث ذمه مطرح هست ولی اگر دقت کنید در ادامه میگن که بدون نیت قضآ خونده بشه ، اتفاقا من این رو شخصا از حاج آقای جاودان هم پرسیدم ایشون هم که نشرات حضرت آقا رو ملاک قرار میدن همین رو گفنن
      سلام برسونید

    8. کعبه دل گفت:

      سلام

      ممنون !

      نکته حساسی بود !

    9. بی نام گفت:

      سلام
      طبق فتوای اکثرمراجع نه تنها نماز عشا بلکه نماز مغرب هم تا صبح قضا نمی شوند البته بعد از نیمه شب شرعی دیگر حالت ادا هم نباید خوانده شوند ولی قضا هم نیستند و باید به نیت “ما فی الذمه” خوانده شوند.

      • سلام علیکم
        ممنون از نظرتان؛ البته من نظر مراجع را از سایت هاشون اسکرین شات گرفتم و در پست قرار دادم. درباره نماز مغرب هم هیچ وقت چنین چیزی نشنیدم. میتونید منبع یا لینکی بدید درباره نماز مغرب؟
        ممنون

    10. بی نام گفت:

      سلام مجدد. توی بیشتر اسکرین شات هایی که گرفته اید ( حتی جاهایی که سوال در مورد نماز عشاء بوده) نماز مغرب نیز ذکر شده. مثلا نظر آقایان مکارم و نوری همدانی ( حفظهما الله) را ببینید.

    11. کیوان گفت:

      رساله آیه‌الله شبیری که میگه اگه طرف بخوابه و بخاطر خواب نماز عشاش بیفته بعد از نیمه شب احتیاطاً روز بعد رو باید روزه بگیره
      پ.ن:مرحوم آیه‌الله منتظری هم احتیاطی بود نظرش، اما آیه‌الله بروجردی اعلی الله مقامه فتوا داده بود !

    12. عباس گفت:

      سلام هیچ نمازی جای نماز اول وقتو نمیگیره ولی احادیث زیادی موجوده کاه نماز مغرب وعشا را تا طلدع فجر میتوان خواند ونباید نیت قضا کرد بعد خداوند به زمان وچیزی که نشود محابه کرد فرمان نمیدهد زمان نیمه شب در ۱۴۰۰ سال پیش چطوری محاسبه میشده ؟؟؟؟؟؟